Home Auteurs Posts van Christine Dijk

Christine Dijk

47 POSTS 0 REACTIES
Christine Dijk (1967) werkte jarenlang in de marketing/communicatie voordat ze ging schrijven over haar grote passie, paarden. Ze houdt twee of drie dagen per week de website van CAP bij en schrijft ook artikelen voor het magazine. Ze is een happy manegeruiter die af en toe ook een wedstrijdje meepakt.

Heeft een paard verdriet als zijn maatje sterft?

0

Als je vaarwel moet zeggen tegen je beste maatje, je paard, is dat absoluut een drama. Hoe zit dat met paarden die een stal- en weidegenoot moeten missen? Horse & Hound zocht het uit.

‘Het is een heel lastig onderwerp om te onderzoeken’, vertelt gedragsspecialist Gemma Pearson. ‘Wat je waarschijnlijk zult zien in een dergelijke situatie is een soort van verlatingsangst. Het paard zal eenzelfde soort gedrag laten zien als het zou vertonen wanneer een ander paard wordt weggehaald na een tijd samen te zijn geweest.’

‘Er is iets veranderd, maar wat?’

Op de vraag of een paard weet dat zijn maatje is overleden geeft Pearson aan dat dat één van de dingen is waarvoor nog onvoldoende bewijs is om te stellen dat een paard zoiets weet. ‘Maar naar mijn mening begrijpt een paard wel dat er iets aan de hand of veranderd is. Ik denk dat je paarden het voordeel van de twijfel moet geven en moet accepteren dat zij ook een gevoel van verlies ervaren. Het helpt dan om ervoor te zorgen dat alle andere aspecten in zijn leven wel prettig zijn, zodat hij zich toch fijn voelt.’

Achterblijver wordt ongerust

Pearson vertelt dat het per situatie verschilt of het helpt om een achterblijvend paard het dode lichaam van zijn vriend te laten zien. ‘Als een paard gewoon weggehaald wordt om nooit meer terug te keren, dan kan de achterblijver ongerust blijven over het wegblijven van zijn maatje’, stelt ze.

‘We weten niet in hoeverre een achterblijvend paard begrijpt wat er gebeurd is als hij zijn dode vriend ziet, maar ik denk wel dat het ze iets doet. Het is aan de eigenaar en de omstandigheden om te beslissen wat je doet in zo’n situatie. Als je een paard zijn voormalige vriend wil laten zien, dan is het wel zaak om daar echt de tijd voor te nemen. Het dier moet zich kunnen realiseren dat er iets veranderd is. Je moet er niet gewoon heen lopen, het paard even laten ruiken en direct weer meenemen.

Reactie kan vervelend zijn

‘Als je kiest voor deze manier van afscheid (laten) nemen, besef je dan dat het een vervelend gezicht kan zijn. Het achterblijvende paard kan merken dat er iets aan de hand is en angstig reageren op het dode lichaam van zijn maatje’, vervolgt Pearson. ‘Als je ze gewoon met rust kan laten zodat ze de nieuwe situatie kunnen accepteren, zullen ze ook al gauw weer doorgaan in hun normale routine. Voor sommige mensen is de reactie van het achterblijvende paard echter traumatisch en het is dus belangrijk om te handelen in het belang van het achterblijvende paard én de eigenaar.’

Nieuwe gezelschap

Het kan natuurlijk voorkomen dat een van de twee paarden die altijd samen staan overlijdt. Dan blijft de achterblijver dus helemaal alleen over, wat volgens Pearson een lastige situatie is. ‘Paarden hebben contact met andere paarden nodig’, zegt ze. ‘Mensen moeten zich dus afvragen of het wel eerlijk is om het achterblijvende paard alleen te laten staan, of dat nou tijdelijk of voor altijd is. Het heeft de voorkeur om een nieuw maatje te zoeken, bijvoorbeeld bij een opvangcentrum. Als het nou echt niet mogelijk is om een ander paard te vinden, dan is een ander dier nog altijd beter dan geen gezelschap, maar nooit zo goed als gezelschap van een paard.’

Bron: Horse and Hound

Foto: DigiShots

CAP Magazine blijven volgen op Facebook?

0

Er is  iets veranderd op Facebook. Het sociale netwerk gaat de nadruk legt steeds meer de nadruk op berichten van vrienden en familie. Daardoor zou je berichten van CAP Magazine kunnen missen.

Maar je kunt die veranderingen omzeilen. De instellingen op Facebook zijn zo aan te passen dat je de berichten van CAP Magazine op je tijdlijn blijft zien.

Voorkeuren op je PC

Klik helemaal rechtsboven in je Facebook-scherm op het driehoekje en kies voor ‘Voorkeuren voor nieuwsoverzicht’.

Bij de optie ‘Geef aan van wie je het eerst berichten wilt zien’ en kies daar voor CAP Magazine.

facebook instellingen

 

Mobiele telefoon

Op je mobiel werkt het als volgt: Klik rechtsonder in je scherm op het ‘hamburgermenu’ en kies voor ‘instellingen’. Daarna klik je op ‘Voorkeuren voor nieuwsoverzicht’ en vervolgens op ‘Geef aan van wie je het eerst berichten wilt zien’. Ook hier kun je voor CAP Magazine kiezen.

Zo hoef je geen berichten van hét paardentijdschrift van België te missen!

Bron: CAP Magazine

Foto: Shutterstock

Mét borsttuig springt je paard anders dan zonder

0

Onderzoek naar het gebruik van borsttuigen heeft aangetoond dat ze effect kunnen hebben op de manier waarop een paard springt. De paarden zouden hun afzetpunt anders bepalen en daardoor in een ‘steilere’ boog springen.

De studie, uitgevoerd door een fabrikant die onder andere borsttuigen ontwikkelt, en analisten van Centaur Biomechanica, wees uit dat paarden waarvan het zadel met een borsttuig op de plek gehouden wordt op een andere manier springen dan wanneer ze dit niet om hebben.

Wetenschappelijke analyse

De onderzoekers gebruikten de nieuwste wetenschappelijke analysemethoden. Eventingruiters Andrew Hoy, Tom Jackson, Kitty King en Emilie Chandler reden ervaren paarden over dezelfde hindernis, eerst zonder, en vervolgens met verschillende soorten borsttuigen.

Camera’s van Centaur Biomechanics legden de bewegingen vast met 400 beelden per seconde (33 keer sneller dan het menselijk oog). Vervolgens werden de bewegingen, van afzet en zweefmoment tot en met de landing, met elkaar vergeleken.

Belemmering door borsttuig

‘Ongeacht het ontwerp van het borsttuig toonde het onderzoek aan dat de hele sprong nadelig wordt beïnvloed, vanaf het moment dat het paard zich op het hoogtepunt van de afzet bevindt en met name op dat moment dat de schouder in de meest voorwaartse positie is.’

Uit de studie blijkt dat de boog die het paard maakt, werd verkort vanwege het borsttuig. Het paard wordt in meer of mindere mate belemmerd. Daardoor is de hoek in de afzet en de landing kleiner.

Verhoogde slijtage

‘In de landingsfase is de buiging in het spronggewricht het kleinst op het moment dat het paard probeert een fout te vermijden’, aldus de woordvoerder.

‘Deze overmatige buiging van de gewrichten veroorzaakt verhoogde slijtage. Bovendien moet het paard meer moeite doen, waardoor hij eerder moe wordt.

Bron: Horse&Hound

Foto: DigiShots

Je paard naar buiten in de vrieskou? Geen probleem!

0
Deken
Paard in de paddock met winterdeken op.

Veel mensen vinden het zielig: paarden of pony’s die in de vrieskou in de wei staan. Maar het is geen probleem, de meeste paarden vinden het heerlijk om buiten te staan en paarden kunnen prima tegen kou.

In feite kan een paard veel beter tegen kou dan tegen warmte! De vacht van een paard beschermt hen tegen winterse omstandigheden.

Waar je wel op moet letten:

  • Krijgen de dieren in een kaal weiland hooi bijgevoerd?
  • Hebben de paarden schoon drinkwater?
  • Hebben de paarden een stukje ondergrond waar zij met de voetjes droog kunnen staan?
  • En verder uiteraard de algehele conditie van het paard. Oudere paarden tonen soms wat mager of hebben een wat doorgezakte rug.

Voor ezels en geiten geldt overigens dat zij altijd een schuilmogelijkheid moeten hebben omdat zij een andere vacht hebben.

Foto: DigiShots

Veilige traktaties voor je paard, wat geef je?

0
Nicola Philippaerts - H&M Zilverstar T Jumping Indoor Maastricht 2016 © DigiShots

Graag geven we ons paard iets lekkers als beloning, of gewoon, omdat we dat leuk vinden! Wat kun je ‘veilig’ aan een paard geven en wat niet?

Bleekselderij is gezond!

Bleekselderij wordt aanbevolen als een gezonde traktatie voor je paard. Het bevat weinig suiker en is een geweldig alternatief voor wortels, met een hoog suiker-gehalte. Bovendien is de textuur van selderij prima; het bevat veel cellulose, waardoor het heel goed is om op te kauwen. Hoe meer het paard kauwt, hoe meer speeksel het genereert. Speeksel is alkalisch en helpt tegen maagzweren.

Veilig snoepen voor paarden

Andere veilige traktaties voor paarden zijn onder andere:
– aardbeien
– rozijnen
– (Cantaloupe en andere) meloen
– druiven
– fenegriek
– camille
– munt
– rode biet
– rapen
– pastinaak

Niet geschikt voor paarden

Niet alle groenten en fruit zijn echter geschikte traktaties voor paarden. Voedingsmiddelen die de neiging hebben darmgas te produceren of die tot de nachtschadefamilie behoren, moeten worden vermeden.

Voedingsmiddelen die moeten worden vermeden, zijn onder andere:
– uien
– aardappelen
– tomaten
– kool
– spruitjes

Dol op bananen

Onderzoek heeft aangetoond dat paarden over het algemeen de voorkeur geven aan banaan boven wortels en appels. Grappig is dat er voorbeelden zijn van bekende sportpaarden, zoals Lara Butler’s Rubin Al Asad en Marakov en Royal Concert van Michael Eilberg, die dol zijn op bananen. Bananen kunnen met schil en al worden gevoerd; ze zijn rijk aan kalium.

Niet teveel suiker

Net als mensen hebben echter ook paarden ‘guilty pleasures’. Wat je ook kiest voor je paard, houd rekening met het suikergehalte.

En als je deelneemt aan (FEI) wedstrijden, moet je extra voorzichtig zijn, omdat sommige stoffen op de dopinglijst staan, zoals chocola. Al vind je paard het nóg zo lekker, het levert je wel een schorsing op als de FEI je paard controleert.

Bron: Horseandhound

Foto: DigiShots

Mark Wentein nieuwe chef d’equipe Mennen

0
Dries Degrieck CHIO Aachen 2017 © DigiShots - Dirk Caremans

Eind 2017 legde Françoise Thiry na twee succesvolle jaren haar functie neer als manager van het mennen, voor alle reeksen. De KBRSF mencommissie ging op zoek naar een opvolger en besliste om Mark Wentein voor te stellen om in eerste instantie de vierspan paarden in het jaar van de Wereldruiterspelen te begeleiden naar Tryon (USA). Dit jaar zijn er twee FEI WK’s voor het mennen paard: in Kronenberg (Nederland) voor de enkelspannen en in Tryon (USA) voor de vierspannen.

Bruggeling Mark Wentein (1956) is geen onbekende in de (inter)nationale menwereld. Hij is al decennia actief in de nationale mencommissie en is voor de FEI jurylid op het hoogste niveau – level 4 en als TD – level 3. Hierdoor ook al enkele jaren FEI Course Director om juryleden wereldwijd op te leiden.

Duizendpoot op het gebied van mennen

Van 2012 tot 2016 zetelde hij in de FEI mencommissie en reist overal ter wereld naar de internationale menwedstrijden als official of als commentator. Hij ment zelf sedert 1974 als koetsier in Brugge en is de stalhouderij die er de meeste vergunningen uitbaat. In 1981 werd hij voor het eerst zelf kampioen van België mennen in de reeks enkelspan pony’s. Sindsdien is hij actief in de mencompetities. Meteen de langst rijdende actieve Belgische menner met 44 jaren onafgebroken wedstrijdervaring.

Sinds de reeks enkelspan paarden een FEI WK werd in 1998 nam hij voor België deel aan meerdere wereldkampioenschappen en wist iedere keer paarden uit zijn stalhouderij te kwalificeren voor de FEI normen. In de FEI Top Driver Award staat hij als derde Belg in 2017 bij de enkelspan paarden geklasseerd op rang 61. Hijzelf is kandidaat voor de WK enkelspan paard dit jaar met een nieuwe klepper die hij aan het kwalificeren is.

Ervaring als geen ander

‘Mark kent als geen ander de menwereld en kan op kritische momenten de complexe reglementen in het wedstrijdverloop correct doen toepassen. Als uitgever van Hippo Revue was hij onder andere perschef op de WK mennen 1996 in Waregem en hij kan ook met de pers omgaan. Hij is polyglot en kent de juryleden en officials en de FEI procedures als geen andere. Op momenten waar we naar de WK in Tryon gaan, kan hij de medaillekansen die we mogen etaleren 100% administratief verdedigen. We hebben iemand nodig die letterlijk en figuurlijk het klappen van de zweep kent,’ stelt Jan Devaere, voorzitter van de KBRSF mencommissie.

Medaillekansen

‘Het is niet de eerste keer dat Mark Wentein, als chef d’équipe voor de KBRSF aantreedt. Reeds op de CAI Tührnthal (AUT) in 1986 voor de enkelspan paarden (voorloper van de FEI WK) was hij chef d’équipe van de enige Belgische deelnemer Richard Papens. Later was hij ook op WK’s voor de tweespannen actief en oefende deze functie jaren geleden ad interim ook eens uit in Aken bij de vierspannen. KBRSF investeert veel in de disciplines waar we medaillekansen hebben voor de WEG in Tryon. Onze drie jeugdige menners behaalden op de EK in Gotenburg (SWE) vorig seizoen brons per ploeg en Edouard Simonet daarbovenop nog eens zilver individueel.

Samen met Glenn Geerts en Dries Degrieck kan België een ploeg opstellen die zo jong nog nooit voor de medaillekansen ging. De professionele administratieve insteek van Mark Wentein is op dit moment zeker een aanvulling voor het team, waar ook de menners 100% achter staan’, stelt Wendy Laeremans, KBRSF directeur, die naar haar derde WEG als Chef de Mission vertrekt.

‘Delen in jarenlange ervaring’

‘Het is een eer om hiervoor aangeduid te worden. Ik zal mij volledig inzetten om onze jonge en kwaliteitsvolle menners van mijn jarenlange ervaring mee te kunnen laten delen. KBRSF legt gezien de investeringen de lat terecht hoog. Eerstdaags zitten we met de Chef de Mission en onze menners samen, om een gebalanceerd wedstrijdseizoen te plannen, zodat we met de best mogelijke kansen de oversteek maken. Ik was vorig jaar al eens ter plaatse in Tryon om met de site kennis te kunnen maken. Het is altijd een voordeel als je de locatie kent, en vlug moet kunnen reageren.’

‘Rompslomp bij de teamleden weghouden’

‘Ik herinner me nog 1993 waar we voor het eerst met een Belgische ploeg tweespan menners naar Gladstone (USA) voor de WK overvlogen’, vertelt Wentein. ‘Ik was er toen nauw bij betrokken. Geen sinecure, met betrekking tot de logistieke omkadering, de extra papieren, quarantaine, invliegen van menners, grooms en ploegleden. Deze rompslomp moeten we zoveel mogelijk van de atleten weghouden. Zij moeten zich op hun sport kunnen concentreren, zodat ze op het hoogste niveau kunnen presteren. Het blijft een uitdaging om met de verhoopte resultaten naar huis te komen. Hoe beter we georganiseerd zijn, des te beter de slaagkansen zullen zijn. Maar laat ons ook realist blijven, winst of verlies liggen soms zo dicht bij elkaar!’

Bron: KBRSF

Arthur Tanghe wordt Technisch Directeur LRV vzw

0

De Landelijke Rijverenigingen vzw besliste einde 2017 om de functie van directeur op te splitsen in een duobaan en benoemde Maude De Smedt alvast als Operationeel Directeur. In januari werd de draad opnieuw opgepikt om op zoek te gaan naar de geschikte persoon om Maude aan te vullen. Arthur Tanghe (32) zal vanaf 26 maart 2018 het team van LRV versterken als Technisch Directeur.

Arthur Tanghe is binnen de LRV-werking niet actief geweest als recreatief- of wedstrijdruiter, maar heeft dankzij zijn uitgebreide hippische studies en professioneel parcours wel de nodige kennis en ervaring opgedaan ter voorbereiding van deze functie. Arthur is voor de meeste LRV-leden en paardensportliefhebbers geen onbekend gezicht en LRV is geen onbekende voor Arthur.

Arthur was als AVEVE-vertegenwoordiger op talrijke LRV-evenementen aanwezig, waar hij zowel op de infostand van AVEVE als tijdens de prijsuitreikingen steeds paraat stond. Binnen de groep AVEVE is Arthur momenteel Technisch Commercieel Verantwoordelijke voor de paardenvoeding van AVEVE, waar hij de strategische lijnen uittekent en de sponsor- en marketingbudgetten opvolgt.

Tanghe en De Smedt ‘mooie tandem’

Het bestuur van LRV vzw is alvast overtuigd van de complementariteit tussen Maude en Arthur en het feit dat zij een mooie tandem zullen vormen om LRV samen te leiden. Samen zullen zij instaan voor het beleid van LRV en elkaars back up zijn, maar dankzij de opsplitsing zullen beide ook de ruimte krijgen om zich toe te spitsen op hun sterktes.

In grote lijnen zal Maude, als Operationeel Directeur, voornamelijk instaan voor de leiding van het nationaal secretariaat, de operationele werking van LRV-activiteiten alsook de externe vertegenwoordigingen. Arthur zal, als Technisch Directeur, de interne en externe relaties onderhouden met onder andere de LRV-sponsors, de financiën opvolgen en samen met het LRV-team de marketing en de communicatie coördineren.

‘Tevreden over invulling duobaan’

‘Als voorzitter ben ik zeer tevreden met de invulling van deze duobaan. Ik ben er van overtuigd dat Maude en Arthur elkaar zeer goed aanvullen. Zowel qua profiel, qua kennis als qua ervaring. Dankzij Maude is de continuïteit gegarandeerd en met de komst van Arthur kunnen nieuwe inzichten verworven worden, wat eveneens een verrijking voor LRV zal zijn. Samen met het bestuur heb ik het proces opgestart om in overleg met de beide directeurs te werken aan een sterke toekomst voor LRV vzw. Ik wens Arthur heel welkom binnen LRV en wens hem bijzonder veel succes in zijn nieuwe functie, aldus Georges Van Keerberghen, voorzitter van LRV vzw.

‘Arthur is absoluut geen onbekende voor mij en ik ben ervan overtuigd dat we elkaar perfect kunnen aanvullen. Ieder met zijn talenten, ervaring en kennis. Ik kijk alvast uit naar onze samenwerking. Samen en dan wil ik daar zeker ook ons LRV-team en de bestuursleden bij betrekken, kunnen we voor een mooie LRV-toekomst gaan’, aldus Maude De Smedt, Operationeel Directeur LRV vzw vanaf 1 maart 2018.

Landelijke Rijverenigingen vzw (LRV)

De Landelijke Rijverenigingen vzw (LRV) is de door Sport Vlaanderen erkende recreatieve paardensportfederatie. LRV telt 450 plaatselijke rijverenigingen en ponyclubs, waarin ca.11.000 liefhebbers van paardensport, hun favoriete hobby beoefenen. LRV biedt de drie Olympische disciplines van de paardensport aan, daarnaast is er ook nog plaats voor mensport, endurance, G-paardrijden en recreatie.

Animatie: FEI Nations Cup-serie uitgelegd!

0

Weet jij hoe het zit met de FEI Nations Cup-wedstrijden? De FEI legt precies uit hoe de fameuze serie in elkaar steekt, aan de hand van een geweldige animatie voor springsport dummies.

Er zijn dertien kwalificatiewedstrijden, waar in totaal vijftig landen aan deelnemen. Elke wedstrijd bestaat uit twee manches, alleen de (vaak acht) landen met de minste fouten plaatsen zich voor de tweede manche.

100 punten voor de winnaar

Het hoogst geplaatste team krijgt de meeste punten, 100. Na de dertien kwalificaties wordt de stand opgemaakt. De teams met de meeste punten plaatsen zich voor de Nations Cup-finale in Barcelona.

Let op de namen van de paarden in het team ;).

Bron: FEI

Foto: DigiShots

Les van Maurice van Roosbroeck: ‘Springen is vooral basiswerk’

0
Maurice van Roosbroeck CHIO Rotterdam 2016 © DigiShots

Amazone: Stephanie de Smet
Paard: Apocalyps 7-jarige KWPN-ruin v. Indoctro
Niveau: 1.10-1.20
Probleem: Paard valt op de sprong naar links

Amazone: Nathalie Aertsen
Paard: Forjef 7-jarige BWP-ruin v. Casall
Niveau: 1.10-1.20
Probleem: hand & zit

Ruiter: Jan Mertens
Paard: Batida 8-jarige BWP-merrie v. Balougran
Probleem: Zit voor op de beweging in de sprong

Maurice Van Roosbroeck behaalde in 2011 voor de eerste maal in zijn springcarrière de Belgische kampioenstitel senioren. Naast de opleiding van, en in lichte mate de handel in springpaarden is de stijlruiter uit Heist-op-den-Berg een gewild instructeur. De drie lessers komen dan ook graag naar zijn springstal voor een uur onderricht. Maar Maurice waarschuwt voor al te hoge verwachtingen: ‘Je moet je bij een les eigenlijk niks spectaculairs voorstellen.’

Sinds het behalen van de Belgische Kampioenstitel met toppaard Dylano (v Cento Lano) staat de naam van de Vlaamse springruiter in België definitief op de kaart. De 56-jarige springruiter runt samen met zijn dochter een springstal in Heist-op-den-Berg.

‘Eigenlijk ben je tijdens de les vooral bezig met het basiswerk, niet met het springen van steeds hogere hindernissen’, vertelt Maurice. Volgens Maurice kom je als coach bij bijna elke ruiter min of meer dezelfde problemen tegen. Problemen in de aanleuning, problemen in de houding van de ruiter of het paard en problemen in het aanrijden op de sprong. Het is misschien wel daarom dat Maurice, in tegenstelling tot de andere Pavo-instructeurs, alle drie de prijswinnaars tegelijkertijd in de rijbaan verwacht. Jan, Nathalie en Stéphanie warmen gedrieën hun paarden op in de grote buitenpiste. Om de beurt geeft Maurice de ruiters een persoonlijke tip, om ze daarna weer het veld in te sturen om het zelf te proberen.

Onafhankelijke houding en zit

Nathalie-5Nathalie is als eerste aan de beurt. Maurice vindt haar handhouding te onrustig. ‘Ik zie graag een wat klassiekere houding. Natuurlijk zit niet iedereen hetzelfde op zijn paard en een beetje afwijking mag best. Maar ik zie iemand het liefst recht op zijn paard zitten met zijn handen bij elkaar,’ legt hij haar uit. Nu beweegt Nathalies hand nog niet onafhankelijk van haar lichaam; tijdens het lichtrijden gaan haar handen in hetzelfde ritme op en neer. In de galop zit Nathalie een heel stuk stiller, maar volgens Maurice houdt ze haar hand nu te strak. ‘Je bent veel te veel bezig je paard rond te rijden. Mensen willen maar van alles doen om het hoofd van het paard naar beneden te houden. Maar een paard zal vanzelf nageven wanneer het goed van achter naar voren gereden wordt.’

Nathalies paard kan zich erg sterk maken, waarop Nathalie haar hand blokkeert. Maar het handgebruik van Nathalie heeft een nadelige invloed op de gangen van haar paard, vindt Maurice. ‘Een paard moet zichzelf kunnen dragen. Maar die mogelijkheid moet hij ook wel krijgen. Dat paard doet niet zoveel fout. Omdat jij je schouders stijf houdt druk je jezelf automatisch voorover. Blijf rechtop zitten, dan blijft je paard ook goed galopperen.’ Maurice helpt Nathalie nog even verder. ‘Als je paard weer eens aan de teugel trekt, ontspan dan eerste je hand eens’, zegt hij, ‘Kijk, nu ontspant je paard ook. Hij zakt met zijn hals en galoppeert over de rug. Voila!’

De volte is rond

Wanneer de paarden voldoende opgewarmd zijn, sommeert Maurice zijn leerlingen naar de binnenpiste, waar een parcours is opgesteld. ‘We zitten in het indoorseizoen, dus moeten we ook binnen springen’, is zijn devies. Op de korte zijde heeft hij één cavaletto opgesteld en wanneer de drie combinaties zijn aangegaloppeerd mogen ze achter elkaar zowel links- als rechtsom over het sprongetje komen. Daarna vraagt Maurice de ruiters één voor één om een volte op de korte zijde in te zetten en steeds de cavaletto mee te pakken. ‘En de cirkel moet mooi rond worden’, geeft Maurice als opdracht.

Dat blijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan, want Nathalie noch Stéphanie of Jan weet een perfecte ronde volte te rijden. Na het sprongetje moet er steeds een hoop worden bijgestuurd om weer op de volte te komen. ‘Jullie rijden alle drie teveel naar buiten’, ziet Maurice. ‘Wanneer je een hindernis op een cirkel rijdt, richt dan ook op het binnenste stuk. Richt je op de buitenkant, kom je niet meer op de volte. Nu blijft je cirkel mooi rond en zwaai je niet naar buiten uit. Je merkt dat je anders teveel moet corrigeren om je paard weer op de juiste baan te krijgen.’

‘Wanneer je een hindernis op een cirkel rijdt, richt dan ook op het binnenste stuk

Maurice wil niet dat zijn ruiters maar lukraak over een hindernis springen. Er moet netjes en gedoseerd gesprongen worden. In het lijntje dat Maurice gebouwd heeft horen de ruiters dan ook flink wat aanmerking op hun rijstijl. Nathalie valt terug in haar oude fout; met een tegenwerkende hand rijdt ze over de dubbelsprong. ‘Nathalie blijf in het springen niet zo scheef en breed met je handen zitten. Je mag best corrigeren, maar daarna breng je je handen weer bij elkaar,’ roept Maurice naar de amazone, die tussen de twee hindernissen nog van koers wil wijzigen. ‘Zoek tijdens het aanrijden al een mooiere baan uit voor de dubbel. Ofwel meer naar binnen of naar buiten. Wanneer je scheef aanrijdt komen je passen niet mooi uit en dan mis je ritme in je rijden,’ concludeert Maurice.

Recht op twee teugels

Ook Stéphanie werkt teveel met haar handen om haar paard over het lijntje te helpen. ‘Stéphanie, houd je paard recht’, roept Maurice wanneer ze over de eerste hindernis springt, ‘Het kijkt constant naar links om dat je hem steeds naar links trekt.’ Volgens de springruiter trekt Stéphanie alleen aan de binMaurice-en-Stephanie2nenteugel wanneer ze op een sprong aanrijdt. Haar ruin trekt erg op het hout aan en de amazone probeert door aan één teugel te trekken controle te houden over de situatie. Van Maurice moet ze echter ook de rechterteugel erbij houden, om te voorkomen dat haar paard in het lijntje niet uitzwaait. ‘En richt je paard op het midden en blijf daar op sturen’, adviseert Maurice voor de tweede poging, ‘ Mocht er iets mis gaan, dan heb je nog mogelijkheid om licht te corrigeren. Als je steeds maar naar links blijft sturen, heb je geen ruimte meer om bij te stellen.’

Stéphanie vindt het niet makkelijk. Met ophoudingen met haar linker- en rechterhand springt ze nogmaals over de dubbelsprong. ‘Rommel niet zo met je handen’, zegt Maurice nu, ‘Vier passen voor de sprong moet je tempo, houding en ritme voor elkaar hebben en zit je stil.’ Doordat de amazone het aanrijden niet goed voor elkaar heeft is het op de hindernissen meer geluk dan wijsheid wanneer de balken blijven liggen. ‘Als jij rustiger rijdt komt je paard ook mooier uit voor de sprong en zal het ook beter springen. Nu werk je maar steeds met links in en op het laatst stuur je pas naar rechts’, aldus Maurice.

‘Ruim rijden’

Jan mag als laatste combinatie het lijntje springen. Zijn merrie Batida beschikt over heel veel vermogen, maar laat zich niet makkelijk rijden. ‘Dat is de handicap van dit paard’, zegt Maurice. ‘Want verder heeft ze zeer veel capaciteiten voor het springen.’ Omdat zijn merrie nogal explosief en onverwacht springt kan Jan haar niet altijd goed in de beweging volgen. Vaak komt hij daarom in de afzet voor op de beweging van zijn paard.

‘Jan, houd je bovenlichaam terug op de sprong’, ziet Maurice dan ook, wanneer Jan over de eerste steilsprong van de combinatie springt. Maurice roept Jan bij zich. ‘Wanneer je weer inkomt, houd dan je hand wat hoger’, zegt de instructeur. ‘Druk ‘m niet weg naar beneden dan kiep jij ook weer voorover.’ Verder vindt Maurice het ook belangrijk dat, ondanks dat Batida erg onstuimig is, Jan

Mensen stellen hun paard vaak te rond in in het parcours

haar niet te rond instelt tussen de hindernissen. ‘Mensen stellen hun paard vaak te rond in in het parcours. Dan kan het niet zien waar het loopt en weet het ook niet wanneer het moet springen’, vertelt hij. ‘En ook dat zorgt voor veel onrust bij het paard. Dat er met het losrijden wat lager ingesteld gereden wordt kan geen kwaad, maar in het parcours moet het paard er wel met de neus uitlopen om een sprong goed in te kunnen schatten.’

Ook adviseert Maurice Jan om zowel naar de sprong als erna ruim uit te rijden. ‘Want ook door het korte wenden gaat zo’n paard hectisch springen’, aldus Maurice. Jan rijdt met de tips van de springruiter in het achterhoofd nog een paar keer het lijntje, maar Maurice weet ook dat het probleem van Batida niet in één les uur op te lossen is. En of de heethoofdige merrie ooit op haar dooie akkertje het parcours rond zal springen moet de toekomst uitwijzen. Maurice is er echter wel zeker van dat de manier van rijden een grote invloed op de merrie zal hebben.

Na een korte adempauze ziet Maurice Jan en de twee amazones nog graag even het hele parcours springen. Zijn opdracht luidt even eenvoudig als doeltreffend: ‘Nathalie gaat ritme houden en houdt haar handen stil, Stephanie houdt haar paard in het midden, en Jan houdt z’n lijf terug. Voilà. Dat is alles wat jullie moeten doen.’

Lees ook: Les van Niels Bruynseels

Dit instructie-artikel verscheen in 2015 in Hoefslag.

Foto: DigiShots

Jérôme Guéry’s topper Grand Cru naar Spanje – video –

0
Jerome Guery, hier met Grand Cru van de Rozenberg
Jerome Guery, hier met Grand Cru van de Rozenberg

Jérôme Guéry moet het voortaan zonder zijn toppaard Grand Cru van de Rozenberg doen. De twaalfjarige vosruin is verkocht naar Spanje.

De ruiter laat weten dat hij onvergetelijke momenten met Grand Cru beleefd heeft, zoals overwinningen in de Grote Prijzen van Miami en La Baule, de finale van de Olympische Spelen in Rio, en het EK in Göteborg, waar ze elfde werden en vierde met het team.

Laatste wedstrijd in de prijzen

Twee weken geleden was het laatste optreden van Guery en de aparte vos met zijn blauwe oog van Malito de Reve. In de wereldbekerwedstrijd in Zürich werd het duo twaalfde.

Guery spreekt zijn vertrouwen uit in de nieuwe amazone Pilar Cordon uit Spanje. ‘Pilar zal hem ongetwijfeld alle genegenheid geven die hij verdient!’

Nieuwe aanwinst El Salvador

Inmiddels heeft de ruiter wel al een mogelijke opvolger van Grand Cru onder het zadel. Hij neemt de teugels van de negenjarige KWPN-hengst El Salvador (v. Vigaro) over van Annelies Vorsselmans.

Bron: Instagram Jerome Guery

Foto: DigiShots

Ontmoet Digby, het eerste blindengeleidepaardje van Engeland

0

Het minipaardje Digby is het eerste blindengeleidepaardje in Groot-Brittannië. Hij is in dienst van de bijna geheel blinde Salem, die geen hond wil.

Digby bleek dé oplossing voor Salem; hij is namelijk bang voor honden. In de Verenigde Staten worden paarden al langer gebruikt als hulphond en omdat daar de ervaringen positief zijn, werd er ook in Engeleland gekeken of een minipaardje kon worden getraind.

Vervanger voor hond

De Guide Horse Association is ervan overtuigd dat paardjes in sommige gevallen een hond kunnen vervangen. Ze zijn eigenlijk misschien wel meer rendabel, omdat ze gemiddeld een jaar of tien langer ‘meekunnen’ dan honden. Nadelen zijn er natuurlijk ook. Ze kunnen niet binnen ‘wonen’ en mogen niet mee met het openbaar vervoer.

‘Staan en gaan waar ik wil’

Salem is blij met Digby, want hij had de gedachte aan een dier dat hem kon helpen al opgegeven. ‘Nu kan ik gaan en staan waar en wanneer ik wil!’, zegt hij. Digby trekt veel aandacht; mensen zijn een geleidenpaard natuurlijk niet gewend.

Digby is eigenlijk nog maar een rookie. Hij is nog maar acht maanden oud, en kan dus nog veel leren.

 

Bron: Horse&Hound

Foto: Shutterstock (het paardje op deze foto is niet Digby)

 

Embryo Valentina van ’t Heike levert topprijs op

0

De verwachting dat er veel animo zou zijn voor de embryo van Valentina van ‘t Heike, de topmerrie van Jos Lansink, heeft zich vrijdag in Sharjah uitbetaald in 44.000 euro. Het nog ongeboren veulen met Casall als vader is tijdens de tweede editie van de Flanders Embryo Auction in de Arabische Emiraten verkocht naar Rusland.

Derde editie komt er zeker

Dirk Zagers had de niet te benijden taak om de embryo’s te veilen voor een select gezelschap, een groot contrast met de gangbare veulenveilingen waarbij de veulens in de ring verschijnen en het publiek voor sfeer zorgt. Jos Lansink moest tot nummer twaalf wachten voordat hij wist of hij het ongeboren veulen uit handen ging geven. In totaal werden vijftien van de twintig embryo’s verkocht en daarmee waren Luk Van Puymbroeck en Gerald Lenaerts zeer tevreden. De verkochte embryo’s brachten samen 276.000 euro op, een gemiddelde van 18.400 euro.

‘Het was hard werken. Oké, enkele embryo’s gingen voor prijzen die beneden de verwachting lagen, maar met het eindresultaat zijn we zeer tevreden’, vertelt Gerald Lenaerts. ‘We zijn ook zeer content dat er nieuwe klanten telefonisch kochten, bijvoorbeeld vanuit Rusland en Amerika. Er gaat dan ook zeker een derde editie komen in 2019’, vult Luk Van Puymbroeck aan.

Grootinkoper

Grootinkoper was Sultan Mohammed Khalifa Al Yahya’ie, leidinggevende van de Sharjah Equestrian and Racing Club en promotor van de veiling in de Emiraten. De Sultan had vijf keer het laatste bod. Bij de laatste embryo van Big Star x Cornet Obolensky, kleinkind van Walnut de Muze, tekende hij voor 26.000 euro.

‘Ik wilde aanvankelijk twee, maximaal drie embryo’s kopen’, vertelt hij. ‘Maar mijn plan wijzigde. De prijzen waren goed. Hopelijk zit hier een toekomstige kampioen tussen’, lacht hij. De embryo’s zullen in België geboren worden en in de opfok komen bij Luk Van Puymbroeck. ‘Tot ze drie of vier jaar zijn. Als ze zadelmak gemaakt zijn, kijken we weer verder welke we laten overvliegen of gaan verkopen.’

Hoge verwachtingen

De 44.000 euro voor de Casall uit de olympische merrie Valentina van ’t Heike, die al twee Grand Prix-winnaars heeft gegeven, was veruit de topprijs van de veiling. De Portugese springruiter Joad Marquilhas deed net als vorig jaar inkopen namens zijn sponsor. Deze wil graag een een sterke start maken in de fokkerij en legde dit keer drie embryo’s vast. Daaronder de Untouchable x Randel Z, gefokt uit dezelfde merrie als het 1.60m Grand Prix-springpaard Gunder, voor 22.000 euro.

Voor 20.000 euro werd de embryo van Cornet Obolensky x Bamako de Muze aan een nieuwe klant in Alabama verkocht. Met drie 1.60m Grand Prix-springpaarden uit deze moeder zijn de verwachtingen hoog. Eric Morssinkhof van Paardensportcentrum Lichtenvoorde in Nederland had met 19.000 euro via de telefoon het laatste bod op de embryo van Casall x Quaprice Bois Margot uit de prestatiestam van Itot du Chateau. Verder werd er verkocht naar België, Duitsland, Frankrijk en Zwitserland.

Bron: Persbericht

Laat je drachtige merrie niet te dik worden!

0
Drachtige merrie
Drachtige merrie

Het veulenseizoen is aangebroken. Wellicht komt dit advies wat laat, maar toch: laat drachtige merries niet te dik worden! Franse onderzoekers ondervonden dat bij merries die overgewicht hebben een grotere kans bestaat dat hun nakomelingen op jonge leeftijd osteochondrose ontwikkelen. Daarnaast is er meer risico op insulineresistentie.

Osteochondrose

OC (osteochondrose) is een verstoring van het verbeningsproces van kraakbeen naar bot, waardoor er afvlakkingen aan of scheurtjes in het kraakbeen en bot ontstaan. We spreken van OCD (osteochondrosis dissecans) als er bij dat proces ook losse stukjes bot loskomen. Paarden die last hebben van OC(D) kunnen een verdikt, pijnlijk en/of warm gewricht hebben en/of kreupel zijn.

Uit een ander onderzoek blijkt dat een groot deel van de paardenpopulatie overgewicht heeft, waarvan een klein gedeelte echt obesitas heeft. De exacte percentages verschillen per land, seizoen, ras en is tevens afhankelijk van het einddoel van het paard. Paarden die uitkomen in de sport zijn over het algemeen slanker.

Van dracht tot en met 18 maanden oud veulen

Van de 24 onderzochte merries waren er tien met een normale bodyscore, de andere veertien waren obese. Vanaf inseminatie tot zes maanden in de dracht stonden de merries samen. Daarna kregen zij individuele boxen, hooi en speciaal voer met een uitgebalanceerd dieet.

Tijdens de dracht werden ze regelmatig onderzocht en na 300 dagen werd er tevens een glucosetest uitgevoerd. De veulens werden de eerste 18 maanden van hun leven op diverse punten onderzoek. Op een leeftijd van 6, 12 en 18 maanden werden ook zij onderworpen aan een glucosetest en werden botgewrichten onderzocht.

Afwijkende bloedwaardes

Bij de drachtige merries bleek dat de groep die overgewicht had diverse afwijkende waardes hadden. Zo troffen de onderzoekers bijvoorbeeld meer Serum Amyloid A (SAA) en minder adiponectine aan. SAA is een eiwit dat vaak in hoge hoeveelheden in het bloed wordt aangetroffen bij de eerste fase van een ontsteking. Een lage adiponectinegehalte is geassocieerd met een verminderde insulinegevoeligheid, iets dat ook bij mensen voorkomt.

Dikke merrie? Dik veulen!

Uit eerder onderzoek bleek al dat te dikke merries ook vaak veulens met een hoger geboortegewicht krijgen. Bij de veulens leek er verder geen verschil te zijn qua groei, al nam de hoeveelheid SAA wel toe als hun moeder overgewicht had. Ook de veulens leken een hogere insulineresistentie te hebben. Het grootste verschil leek hem echter te zitten in het feit dat de veulens met 12 maanden oud significant meer OC ontwikkelden dan hun soortgenoten met moeders die een normaal gewicht hadden tijdens de dracht.

Lichte ontstekingen bij te dikke merries

De te dikke merries werden eveneens nog onderzocht en daaruit bleek dat, ondanks dat beide groepen dezelfde hoeveelheden en soort voer kregen, hun koolhydraat- en stikstofmetabolisme was veranderd, iets wat vaker voorkomt bij overgewicht. De merries leken tevens last te hebben van lichte ontstekingen, zo bleek uit de verhoogde waardes.

Overgewicht: verband met OC?

De onderzoekers vermoeden dat deze ontstekingen mogelijk een van de factoren zijn bij het ontwikkelen van OC bij de veulens. In dat kader willen zij meer onderzoek doen naar de energiemetabolisme en de aanwezigheid van deze lichte ontstekingen. Zij raden sterk aan dat overgewicht bij drachtige merries voorkomen moet worden om zoveel mogelijk de veulens te beschermen. Aangezien ondergewicht het veulen ook schaadt, raden de onderzoekers dat eveneens af.

Engelstalige artikel over te dikke drachtige merries en de gevolgen daarvan voor hun veulen.

Foto: DigiShots

Veiliger de weg op met… de lichtgevende zweep

0
Buitenrit © DigiShots

De lichtgevende zweep die in Groot-Brittannië op de markt komt moet ervoor zorgen dat ruiters zich veiliger op pad kunnen begeven bij slecht weer of als het schemering is.

In een situatie als hierboven, als het zonnig en helder is, zijn veiligheidsmaatregelen om je te laten zien in het verkeer, niet echt nodig. Maar op donkere dagen kun je niet zichtbaar genoeg zijn!

LED-lampjes

De LED-lampjes in de door David Daly ontworpen zweep lichten zo sterk op dat de zweep zelfs bij daglicht goed te zien is, zodat andere weggebruikers attent gemaakt worden op ruiter en paard als de ruiter de zweep toont. Met een knopje op het handvat kun je de verlichting in werking stellen.

Veiligheid van paard en ruiter

Daly wilde iets doen aan de veiligheid van ruiters op de openbare weg, omdat er zoveel ongelukken gebeuren waarbij paarden betrokken zijn. Hij maakte een aantal prijswinnende producten, zoals een veiligheidshes met camera, lichtgevende rijdekens en staartbandages.

Innovatie-award

De zweep komt in maart op de markt voor net geen 30 pond. ‘Paardensport is al duur genoeg. Je hebt natuurlijk lichtgevende dekens en bandages, maar een hesje voor jezelf en deze zweep en dan ben je relatief weinig geld kwijt.’

De zweep werd al genomineerd voor een innovatie-award op de BETA International-beurs in de categorie Veiligheid deze maand.

Horseandhound/Hoefslag

Foto: DigiShots

Les van Niels Bruynseels: ‘Eérst de juiste aanleuning en tempocontrole’

0

Amazone: Kim Hannon
Paard: Dorlanda BWP-merrie Orlando x Burggraaf
Niveau: 1.00-1-10m
Probleem: Dorlanda maakt zich erg sterk, waardoor Kim haar moeilijk door het parcours kan sturen.

Amazone: Evy de Cuyper
Paard: Tahiti BWP-ruin Weltmeyer II x Matahawk xx
Niveau: 1.00 – 1.10m
Probleem: Tahiti krult zich gemakkelijk op in de hals, waardoor Evy geen aanleuning meer heeft.

Ruiter: Kevin de Cuyper
Paard: Corlantus BWP-ruin Corland x Cantus
Niveau: 1.10-1.20
Probleem: Kevin heeft af en toe moeite met het rijden van afstanden

Niels Bruynseels runt met zijn familie een springstal in Bonheiden, nabij Mechelen. Door zijn drukke concoursagenda en ook de handel geeft Niels nooit les, maar daar merken deze drie ruiters niks van. Als een geroutineerd instructeur praat Niels drie lesuren aan elkaar. ‘Ik moet altijd maar mijn mond houden. Daarom heb ik nu natuurlijk zoveel te vertellen’, grijnst de Vlaming. ‘Wordt er eindelijk eens naar me geluisterd!’

‘Maak jezelf langer, zorg voor controle’

Dorlanda, een stevig gebouwde BWP-merrie met een horizontale halsinzet, is dol op springen, maar wel in haar tempo en op haar manier. Haar amazone Kim is van het frêle type en moet dikwijls haar hele gewicht en handigheid in de strijd gooien om haar merrie door het parcours te sturen. Ook tijdens het losrijden is Kim druk bezig haar merrie ‘stuurbaar’ te houden; ze buigt Dorlanda flink links en rechts in.

Niels vindt het er te rommelig uitzien: ‘Maak je lichaam groter, kijk recht voor je uit en neem je teugels wat korter, zodat je wat meer aanleuning krijgt. En rijdt met je been tegen jouw hand aan.’ Maar Kim vertelt dat ze eigenlijk minder druk op haar handen zou willen en Niels’ aanwijzing voelt dus erg tegenstrijdig aan.

Aanleuning is onmisbaar

Niels legt zijn beweegreden uit: ‘Wanneer je geen aanleuning hebt kun je niks. Je kunt niet naar voren rijden en niet sluiten. Je hebt dan geen controle over je paard. Je paard hoort uiteindelijk gewoon in het midden voor je te lopen.’ Kim neemt Niels’ adviezen ter harte maar klaagt na een paar rondjes dat Dorlanda nu wel érg zwaar op haar hand wordt. ‘Dan wordt het nu tijd om te gaan schakelen’, roept Niels monter, ‘want we veranderen niet van systeem!’ Hij laat Kim op de korte zijde een grote volte inzetten. ‘Op de dichte zijde van de cirkel sluit je met twee handen en houd je je lijf groot. Op de open zijde ontspan je je hand en verruim je de draf. Wordt je merrie te sterk dan blijf je sluiten en kom je in met je been totdat ze nageeft’, geeft Niels Kim de opdracht.

‘Je hebt dit systeem nu eenmaal nodig. In stap, draf en galop, maar ook in het parcours. Wanneer je paard dit goed beheerst in het plat werk kun je namelijk ook in het parcours schakelen; je springt, gaat zitten, sluit je hand en je paard verzamelt’, legt Niels eenvoudig uit. Ondertussen is Kims merrie wel een stuk stiller in de aanleuning geworden, maar de amazone heeft nog steeds veel gewicht in haar handen.

Juiste optoming

Kim heeft Dorlanda opgetoomd met een drierings Pessoabit en een Mexicaanse neusriem. Haar teugel is in de onderste ring van het bit gegespt. Niels is niet gelukkig met deze keuze en roept de amazone bij zich. ‘Wat er nu steeds gebeurt’, zegt hij, ‘is dat het Pessoabit helemaal doorslaat naar achteren en dus de volle druk achter de oren veroorzaakt, maar dat je paard nog steeds volledig op de hand hangt. En ik ben ook niet zo’n voorstander van een Mexicaanse neusriem, omdat een paard hiermee teveel kan blijven happen en rommelen met zijn mond.’ Niels ziet Dorlanda liever gereden worden met een gecombineerde neusriem en een Pelhambit, omdat de merrie waarschijnlijk wat meer respect voor de kinketting zal tonen.

Als andere, tijdelijke, oplossing steekt Niels, bij wijze van kinketting, een leren spoorriempje onderlangs door de bovenste bitringen en maakt de teugel een ring hoger vast. ‘Nu zal ze een lichte hefboomwerking voelen, maar aan jou nu ook de taak lichter in je hand te blijven en niet meer aan de teugels te gaan hangen.’ Om de les af te ronden laat Niels Kim enkele lage dubbelsprongen rijden, waarin ook het schakelen centraal staat. ‘Rijd de ene keer in vijf, de andere keer in zes galopsprongen. Hiervan zul je uiteindelijk in het parcours ook profijt hebben.’

Los door het lijf

Niels is een echte systeemruiter en ook de volgende combinatie benadert hij met dezelfde ‘plan van aanpak’. Terwijl een grotere tegenstelling tussen Dorlanda en Tahiti, het paard van Evy, bijna niet voor te stellen is. De hoog in het bloed staande Tahiti krult zich graag in de hals op, waardoor Evy niks meer in haar handen heeft en de schimmel in een krabbelgangetje valt. Maar ook Tahiti moet van Niels los door het lijf worden, met de juiste aanleuning op de teugel en met lengte in zijn pas. Dus geeft Niels ook Evy de opdracht tijdens de warming-up op beide handen steeds een ‘cirkel’ op de korte zijde in te zetten en tempowisselingen in zowel draf als galop te rijden.

Rijd de ene keer in vijf, de andere keer in zes galopsprongen

Maar waar bij Kim en haar merrie het accent op het terugrijden lag, ligt deze bij Evy en Tahita juist op het wegrijden. ‘Wanneer je verruimt kun je de lengte in de hals opzoeken en deze moet je vervolgens in de verzameling behouden’, vertelt Niels. Op het moment van wegrijden steekt Evy haar hand naar voren om Tahiti de ruimte te geven lengte in zijn hals te brengen, maar Niels vindt haar daarin iets te ‘bruusk’; het paard mag niet worden losgegooid en vervolgens weer worden aangehaald, maar moet met gelijk contact op beide teugels en aanvullende beenhulpen gereden worden. ‘Hij moet jouw onderbeen naar jouw hand toe volgen’, verduidelijkt hij.

Gelijkmatige teugeldruk

Ook tijdens het springen blijkt Evy te ‘los-vast’ met haar handen te zijn en moet ze met meer gelijke teugeldruk het parcours kunnen springen. ‘Niet blokkeren of losgooien. Heb altijd dezelfde aanleuning’, adviseert Niels, ‘In het parcours en op de sprong.’ Niels vraagt Evy de dubbelsprong te rijden die op vijf galopsprongen is uitgemeten, maar vertelt haar gelijk dat haar paard dát nog niet redt. ‘Rijd de afstand eerst maar in zes galopsprongen, want hij zal het nog niet in vijf halen’, schat Niels in. Toch wil hij dat Evy uiteindelijk de combinatie wel in vijf galopsprongen kan rijden. Daarom moet ze haar paard van Niels goed naar voren rijden; vóór, tussen en ná de dubbelsprong.

GEBRUIK DE LANGE ZIJDE OM TE VERRUIMEN EN DE KORTE ZIJDE OM WEER TE VERKORTEN

‘Zoek in de lijn tussen de hindernissen naar lengte in zijn hals, dan kan een paard een grotere galopsprong maken. En rijd na de laatste hindernis door, zodat je paard leert lengte te pakken. Veel mensen rijden gelijk terug na een sprong, maar er staat toch geen volgende hindernis.’ Niels is geen voorstander van ‘terug’ rijden, ‘Want het is niet alleen niet goed voor de lengte van de pas, en ook niet voor het springen. Paarden die zo gereden worden durven uiteindelijk ook niet meer af te zetten.’

Grootste deel van de training bestaat uit dressuurwerk

De derde ruiter is Kevin, de broer van Evy. Natuurlijk laat Niels hem tijdens het losrijden óók op de volte verzamelen en verruimen. Maar Niels breidt het dressuurmatige werk verder uit. ‘Je moet er altijd goed voor zorgen dat alle spieren goed opgewarmd zijn alvorens je gaat springen’, vindt hij en daarom neemt de dressuur ook het merendeel van de lestijd in beslag. ‘Wanneer het op- en terugrijden op de volte goed gaat kun je ook de gehele piste gebruiken om te schakelen’, vertelt Niels, ‘Gebruik de lange zijde om te verruimen en de korte zijde om weer te verkorten.’

Ondertussen heeft Niels een vierkant van balken in de rijbaan uitgelegd. Tussen de tegenover elkaar liggende balken zit de ruimte van één galopsprong. Niels geeft Kevin de opdracht op de korte zijde af te wenden en over de twee balken te galopperen. Vervolgens moet Kevin doorwenden en over de twee anderen balken galopperen om daarna weer over de balken richting de korte zijde te rijden. Een kleine volte naar wederom de twee balken die lateraal aan de lange zijde liggen, maakt de oefening af. ‘Daarna rijd je rechtuit en verruim je weer de galop’, zegt Niels. Door steeds, op beide handen, te wenden en over de balken te galopperen verbeter je de buiging van je paard, aldus Niels.

Afstand

Kevins paard Corlantus is al fijner en dressuurmatiger afgericht dan de paarden van Kim en Evy. Kevins mankement zit vooral in zijn eigen rijden; hij komt in het parcours niet altijd even mooi voor de sprong uit. Ook in het parcours dat hij van Niels moet springen komt Kevin in de combinatie in de problemen. Zijn afstand klopt niet en Kevin probeert van alles met zijn handen om alsnog goed voor de hindernis te komen. Zijn reddingspoging resulteert in een verkeerd afzetpunt. ‘Jij panikeert wanneer het niet goed gaat’, heeft Niels gezien, ‘Dat moet je niet doen. Het kan geen kwaad dat je paard een keer niet mooi uitkomt, maar werk in met je zit. Niet met je hand.’ Ook Kevin werkt teveel terug met zijn hand, vindt Niels, en moet meer naar voren rijden.

Het springen van een hindernis begint al in de wending er naar toe

‘Het tempo moet in de wending naar de hindernis toe al goed zijn en je blijft je paard met je been- en teugelhulpen begeleiden tot in de afzet.’ In een gelijkmatig tempo en met gelijkmatige teugeldruk kan een paard pas goed een parcours rondkomen, vindt Niels. Wanneer Kevin nogmaals op de dubbelsprong aanrijdt roept hij dan ook: ‘Houd altijd je onderbeen eraan, houdt het ritme en pak de lengte in de galopsprong.’

Kevin volgt Niels’ raad goed op in de volgende parcoursen, maar valt op het laatst toch nog een keer terug in zijn oude fout. Corlantus dreigt te dicht onder de sprong te komen en Kevin maakt voor de afzet snel links-rechts een ophouding. De ruin tikt alsnog met een voorbeen de balk van de hindernis. Niels analyseert wat er mis ging. ‘Als je ziet dat je te dicht onder de sprong komt’, tipt hij voor thuis, ‘zet je lichaam terug en sluit je hand. Ga niet heen en weer met je hand, want je paard is dan gewoon de weg kwijt.’

Dit instructie-artikel verscheen in 2015 in Hoefslag.

Foto: DigiShots

Lees ook: Les van Maurice van Roosbroeck