Home Auteurs Posts van Karin de Haan

Karin de Haan

98 POSTS 0 REACTIES
Karin de Haan is hoofdredacteur van CAP Magazine en Hoefslag. In het verleden was ze als freelancer betrokken bij verschillende andere hippische magazines, websites en social media platforms. Karin heeft zelf dressuurpaarden (KWPN) en pony's (voor haar kinderen).

Daniël Van de Sompele overleden

0
Afscheid
Afscheid
De vlaggen hangen halfstok aan de Ruiterschool in Oud-Heverlee. Het heeft alles te maken met het overlijden van Daniël Van de Sompele op woensdag 15 maart 2017.

LRV en BWP

Met Kan de Mey als roerganger was Daniël de bepalende figuur in de uitbouw van LRV en BWP. Hij legde mee de basis voor wat deze organisaties nu zijn.

21 Maart 2017

U kunt Daniël een laatste groet brengen in het funerarium Pues, Eikestraat 2 te Herent op dinsdag 21 maart 2017 van 18.30 tot 19.30 u.  De uitvaartliturgie zal plaatsvinden in de Kapel van het klooster van de Salesianen te Oud-Heverlee op woensdag 22 maart 2017.

Afscheid

De familie wenst iedereen de kans te geven om afscheid te nemen van Daniël, maar gezien de ruimte eerder beperkt is in de kapel, willen we, in overleg met de familie, vragen om voornamelijk gebruik te maken van het afscheidsmoment op dinsdagavond 21 maart in het funerarium, eerder dan de uitvaartliturgie bij te wonen op woensdag.
Bron: BWP
Foto: Shutterstock

Neem deel aan onderzoek Belgische ‘paardenhandel

0
Paardenhandel
Paardenhandel

Momenteel is er relatief weinig duidelijk cijfermateriaal voorhanden over de verkoop van de verschillende paardentypes en de manier waarop dit gebeurt. Om meer inzicht te krijgen in de paardenhandel heeft Paardenpunt Vlaanderen in samenwerking met KU Leuven een onderzoek gestart.

Anoniem

Het inzicht in de paardenhandel kan voor verschillende doeleinden worden gebruikt. Verkocht u de voorbije jaren één of meerdere paarden? Dan wordt het in hoge mate geapprecieerd dat u dit onderzoek steunt door de vragenlijst in te vullen. De enquête is volledig anoniem en zowel gericht op professionele als niet-professionele verkopers.

De enquête

Hoefslag abonnementen
Bron: Paardenpunt Vlaanderen
Foto: Digishots

 

Dierenkliniek Wolvega: Rhesuskinderen

0
Rhesuskinderen
Net geboren veulen drinkt bij moeder © DigiShots
De meeste professionele paardenfokkers weten het wel: een veulen wordt nagenoeg zonder antistoffen geboren. De natuur heeft bedacht dat een veulen de eerste levensdag twee à drie liter goede kwaliteit biest moet drinken. In veel gevallen levert dit geen problemen op, maar het kan ook anders uitpakken…. Het verhaal van de rhesuskinderen.

 

Munitie van het leger

In goede biest zit wel zestig gram/liter aan immuunglobulinen (afweerstoffen). De darm van een pasgebo-ren veulen is de eerste 24 uur doorlaatbaar voor deze immuunglobulinen door middel van speciale cellen. Hierna is het darmslijmvlies vervangen door ‘normaal’ slijmvlies en beschermt de biest nog wel de in-wendige darm, maar niet meer het gehele veulen. Deze immuunglobulinen zijn de munitie van het leger van de weerstand. Soldaten zijn er al wel in de vorm van witte bloedcellen, maar deze zijn maar met wei-nig en nog ongetraind. En, het duurt nog wel twee à drie maanden voor ze in staat zijn om voldoende hoeveelheden munitie zelf te maken.

Rhesuskinderen
Goede biest is normaal gesproken één van de belangrijkste levensbehoefte van het net geboren veulen.

Biest

Fokkers doen er alles aan om zich ervan te vergewissen dat het veulen binnen vier uur de eerste biest bin-nenkrijgt. Het liefst zelf drinkend bij de merrie en anders met de fles of eventueel zelfs met een sonde door de dierenarts. Bij sommige van deze blakend van gezondheid rondrennende veulens die met twee uur ston-den en met vier uur aan een goed uier van een zorgzame moeder zaten, sluipt er dan toch nog een euvel in…

Antistoffen

Een heel enkele keer heeft de merrie niet alleen antistoffen tegen bacteriën en virussen uit haar omgeving aangemaakt en in haar biest gestopt, maar ook antistoffen tegen de rode bloedcellen van de hengst. Hoe kan dat nu? Ze heeft immers nog nooit een bloedtransfusie gehad. Bij de geboorte van een veulen komen de rode bloedcellen van het veulen via de navelstreng in contact met de bloedvaatjes van de baarmoeder-wand, omdat de vruchtvliezen als het ware van de wand af ‘scheuren’. In deze baarmoederwand zitten wit-te bloedcellen die op patrouille zijn en die zien een rode bloedcel met daarop lichaamsvreemde eiwitten, namelijk deze die de vader aan het veulen genetisch heeft overgedragen. De witte bloedcellen (lymfocy-ten) rapporteren dit in de lymfeknoop aan hun sergeant, die vervolgens opdracht geeft munitie te maken tegen dit type rode bloedcel.
Rhesuskinderen
Rode bloedcellen

Rode bloedcellen

De eerste keer dat een merrie een veulen krijgt, gebeurt er dus nog niet zoveel. Deze productie van munitie komt pas na twee à drie weken goed op gang en dan heeft dit veulen de biest al lang binnen. Echter het volgende veulen met eenzelfde bloedgroep kan dus biest op gaan nemen met antistoffen erin tegen zijn eigen rode bloedcellen. Deze antistoffen komen in de bloedbaan van het veulen en plakken aan zijn rode bloedcellen, waardoor deze vervormen, samen klonteren of zelfs lek worden en kapot gaan. In ieder geval functioneren ze niet meer en moeten ze worden opgeruimd door de witte bloedcellen van het veulen. Dit heeft nogal wat gevolgen. Als dit in forse mate gebeurt, krijgt het veulen een rode bloedcelgebrek en mogelijk vrij acuut. Het zuurstoftransporterend vermogen holt achteruit, het veulen wordt slap en al zijn organen hebben te lijden aan zuurstofgebrek (hypoxie tgv anaemie).

Knalgeel

De hersenen zijn het meest gevoelig voor zuurstofgebrek, maar ook de nieren kunnen beschadigd raken. Tenzij er een bloedtransfusie wordt toegediend, kan het veulen snel komen te overlijden. Ook de hemoglo-bine die massaal vrijkomt uit de rode bloedcellen kan voor problemen zorgen. Deze moet namelijk worden afgebroken en het ijzer erin moet verwerkt, anders geeft het inwendig oxidatie. Het product is bilirubine en dat kun je dan ook wel zien, want dit is geel en de slijmvliezen van een rhesusveulen worden knalgeel. Dit is niet zo erg, maar als er veel bilirubine in de hersenen komt kan dit daar het functioneren verstoren en raakt het veulen in een soort coma (kernicterus).
Rhesuskinderen
Geelverkleuring

Bloedgroepensysteem

Het bloedgroepensysteem van een paard is anders dan dat van een mens. Bij mensen onderscheiden we type A, type B, en type O en omdat je één gen van je moeder en één van je vader hebt gekregen zijn de volgende combinaties mogelijk: AA, AB, BB, AO, BO en OO. Mensen met type A hebben veelal antistof-fen tegen B en vice versa. Dus A kan alleen maar bloed krijgen van A en van O oftewel AA, AO en OO. B kan alleen maar bloed krijgen van BB, BO en OO. OO heeft antistoffen tegen A en tegen B en kan dus al-leen van O krijgen terwijl AB geen antistoffen heeft tegen A noch tegen B en kan dus van iedereen krijgen. Meestal wordt er bij transfusies ook nog rekening gehouden met de rhesusfactor: + (positief) of – (nega-tief). Dus bijvoorbeeld B negatief heeft behalve antistoffen tegen A, ook nog antistoffen tegen + en kan alleen van B- of O- bloed krijgen.

Negatief

Het bloedgroepensysteem van het paard is met zeven hoofdbloedgroepen en verschillende allelen per bloedgroep aanzienlijk ingewikkelder. De belangrijkste antigenen waartegen antistoffen gemaakt worden zijn Q, A, R en S. Echter bij het Friese paard zijn er nog enkele andere niet nader geïdentificeerde antige-nen die een rol kunnen spelen (onderzoek van Dr. Roelfsema, Universiteit Utrecht). Het punt is dat de meeste paarden Q en A positief zijn, echter de merries die negatief zijn hebben derhalve een heel grote kans met een positieve hengst gedekt te worden en daarmee antistoffen kunnen gaan maken in hun biest. Om een risicodekking voor deze merries te voorkomen, zou je dus een negatieve hengst moeten uitzoeken.
Rhesuskinderen
De biest van de merrie wordt gemolken, zodat het veulen het niet kan drinken.

Biest van andere merrie

Hiertoe is bloedgroep typering nodig. Voorheen werden deze testen uitgevoerd in Wageningen en kon men een dekadvies aanvragen op basis van een ingestuurde lijst met gewenste hengsten. Vandaag de dag is dit helaas niet mogelijk. Een andere optie is om van deze merries het veulen de biest te onthouden en biest van een andere merrie te geven. Dit is een hele toer. Je moet dan zeker bij de geboorte aanwezig zijn, de merrie uitmelken, het veulen de alternatieve biest in voldoende hoeveelheid (minimum drie liter) met de fles geven en zorgen dat hij de eerste vierentwintig uur niet aan het uier kan drinken. Ondertussen moet je ervoor zorgdragen dat het veulen niet ‘van het uier af gaat’. Dus dat betekent de fles geven onder de merrie door in de buurt van het uier en tussendoor het uier met een soort ‘suspensoir’ afschermen.
Rhesuskinderen
Het veulen krijgt de biest van een andere merrie, dan de moeder.

Bloedtransfusie

Wanneer we de ‘rhesus reactie’ (ook wel iso-erythrolysis genaamd) tijdig opmerken, kunnen we relatief eenvoudig met één of herhaaldelijke bloedtransfusies het veulen redden. Dagelijks moet het rode bloedcel-gehalte bepaald worden alsook de cardiovasculaire stabiliteit: de hartslag, slijmvliezen, hoe goed het veu-len drinkt, de levendigheid. Dit om uit te maken of een nieuwe transfusie nodig is. Dit kan het beste onder kliniekomstandigheden plaatsvinden. Er moet immers goed op gelet worden of het veulen voldoende blijft drinken en of er geen complicaties optreden als infectie, onderkoeling etc. Een eerste bloedtransfusie gaat meestal wel goed. Zeker bij een veulen, omdat deze zelf nog geen antistoffen heeft gemaakt tegen andere bloedgroepen en deze uit de biest zijn grotendeels verbruikt bij het aanvallen van de rode bloedcellen van het veulen. Bij herhaaldelijke transfusies bij het volwassen paard moet je echter goed oppassen, want dan wordt het risico op transfusiereacties groot.
Rhesuskinderen
Bloedtransfusie kan het leven van het veulen redden.

Tekst: Marco de Bruijn en Cathérine Delesalle

Foto’s: Marco de Bruijn en Cathérine Delesalle / Digishots / Shutterstock

Over de auteurs:

Cathérine Delesalle en Marco de Bruijn zijn dierenarts en Europees specialist inwendige ziekten. Delesalle is verbonden aan de Universiteiten van Utrecht en Gent. De Bruijn is mede-eigenaar van Dierenkliniek Wolvega.

Befix crème en lotion…. Niet alleen in de zomermaanden!

0
Befix
Stralende vacht dankzij Befix
De temperaturen doen de laatste dagen bijna zomers aan. Maar vergis je niet het is pas maart, en het weer kan nog alle kanten op. Voor de fans van de Befix verzorgingscrème en lotion is dat geen probleem. Befix kan het hele jaar door gebruikt worden.

Diep in de huid

De alom gekende Befix verzorgingscrème en lotion worden niet alleen in de zomer gebruikt. Deze producten zijn een ‘must have’en dus niet te missen op het rek in de stal. De diep in de huid dringende componenten zorgen voor een stralende vacht en een schitterende manenkam. Schuurplekken verdwijnen als sneeuw voor de zon. De huid wordt soepel en zacht.
Befix
Befix producten

Twee vliegen in één klap

Gebruikers getuigen: ‘In de winter heb ik zelf altijd ruwe handen, maar sinds ik Befix crème op mijn paard smeer merk ik ook daar niks meer van. De huid van mijn paard is nu super gezond en mijn handen zijn nog nooit zo zacht geweest, twee vliegen in één klap dus’.

Verkrijgbaar

De Befix producten zijn verkrijgbaar bij uw ruitersportspecialist.

 

Bron en foto:  www.befix.be 
Foto: Shutterstock en befix.be

 


Voorjaarskeuring Zangersheide levert 31 hengsten op

0
Zangersheide
Amore From Second Life Z

Tijdens de Voorjaarshengstenkeuring van het Zangersheide stamboek werden het afgelopen weekend 31 jonge hengsten gekeurd voor de dekdienst.

Heel Europa

Het stamboek groeit en daarmee ook haar evenementen. In deze voorjaarskeuring werden niet minder dan 80 nieuw te keuren hengsten aan de jury en het publiek voorgesteld. Er waren deelnemers uit heel Europa; enkele hengsten reisden zelfs af uit Oekraïne.

Systeem

Tijdens deze editie zijn 31 hengsten die in vrijheid werden voorgesteld gekeurd voor de dekdienst. ‘Wij kiezen voor dit systeem omdat we jonge en kwaliteitsvolle springpaarden alle kansen willen geven. De in vrijheid best springende paarden krijgen de mogelijkheid zich in alle rust te ontwikkelen tot op een leeftijd van 5 jaar. Op dat moment worden ze in de maand september opnieuw aan de jury voorgesteld, onder zadel in parcours. Het beter springpaard heeft op deze manier de beste kans zich te ontwikkelen’, aldus de hengstenjury.

Drie verschillende landen

Net zoals in de afgelopen jaren werd de jury van de hengstenkeuring samengesteld door een trio échte paardenkenners uit drie verschillende landen. Heinz Meyer uit Duitsland, Luc Tilleman uit België en Eric Levallois uit Frankrijk. Een bewuste keuze van het stamboek; een jury bestaande uit drie nationaliteiten geeft drie visies en drie meningen waardoor de beste paarden ongeacht hun afkomst de beste kansen krijgen. Mocht er ooit twijfel ontstaan bij een paard wordt er in eerste plaats aan het paard gedacht en krijgt dat de absolute voorrang.

Volledige lijst gekeurde hengsten Voorjaarshengstenkeuring

Bron: Zangersheide

Wat als… er een oplossing is voor darmproblemen?

0
darmproblemen
PRO Fibre

‘Wat als… Bijna alle gezondheidsproblemen bij het paard veroorzaakt worden in de darm ?’ En PRO Fibre daar een antwoord op heeft?

Onaangepaste voeding

Een onaangepaste voeding rijk aan suiker en zetmeel kan leiden tot een verstoorde darmflora bij het paard. Hierbij ontstaat LGS (Leaky Gut Syndrome) wat aanleiding kan geven tot spier-, gewrichts-, rug-, huid-, oog-, hormonale (DMS, Difficult Mare Syndrome), luchtweg-, maag-en darm- en gedragsproblemen.

Ons advies

Geef voeder met de juiste eigenschappen: PRO Fibre. Dit is:

  • Laag in suiker en zetmeel
  • Met actieve natuurlijke ingrediënten
    o Pre- en probiotica
    o Omega-3-lijnzaad
    o Seizoensgebonden kruiden
  • Ondersteunt een evenwichtige darmflora
  • Bevordert de immuniteit en belastbaarheid
  • Voor energieke topprestaties en snelle recuperatie

Meer informatie: www.pro-dhm.be

Foto: PRO Fibre


Isabel Cool koningin van Indoor Brabant (foto’s)

0
Isabel Cool
Isabel Cool en Constand

Nadat de overwinning in de Prix st Georges op naam kwam van de Belgische Isabel Cool tijdens het prestigieuze Indoor Brabant in Den Bosch, herhaalde ze dit kunstje ijskoud in de kür op muziek op Intermediaire I niveau.

Constand


Isabel Cool blijkt de koninging van de lichte tour in Indoor Brabant. Haar ‘partner in crime’ is KWPN paard Constand. Gisteren had CAP Magazine al een exclusief interview met de nieuwe ster aan het Belgische dressuurfront. Vandaag brengen wij Isabel en haar Constand in beeld:

Isabel Cool
Isabel Cool – Constand
Indoor Brabant 2017
© DigiShots
Isabel Cool
Isabel Cool – Constand
Indoor Brabant 2017
© DigiShots – Jessica van Herk
Isabel Cool
Isabel Cool rijdt Constand naar de overwinning tijdens Indoor Brabant
Isabel Cool
Isabel Cool in de pirouette tijdens de Intermediaire I kür op muziek

 

 

 

Infoavonden rond paard en landschap in Antwerpen

0
Paard en Landschap
Paard en Landschap
De Antwerpse regionale landschappen organiseren in samenwerking met de Hooibeekhoeve twee infoavonden ‘Paard en Landschap’ op donderdag 16 maart en maandag 20 april.

Provincie Antwerpen

Tijdens deze infoavonden informeren ze recreatieve en professionele paardenhouders uit de provincie Antwerpen. Aan bod komen de vele mogelijkheden om hun weides, stallen en omheiningen landschapsvriendelijk in te kleden. Iedereen met interesse om de levenskwaliteit van zijn/haar paard(en) en het omliggende landschap een boost te geven is welkom.

Programma

Het programma van beide avonden is identiek. Ze kaderen in het plattelandsontwikkelingsprogramma PDPO Paard en Landschap.
Data
• Donderdag 16 maart (Bibliotheek Duffel: Beethovenzaal | Onze-Lieve-Vrouwlaan 1; 2570 Duffel)
• Maandag 20 april (Bibliotheek Zoersel: Zalen Dorpzicht 1 & 2 | Dorp 54; 2980 Zoersel)
• Starttijd: 19u30
Bron: Paardenpunt Vlaanderen
Foto: Shutterstock

Wanneer wordt je (oude) paard te mager?

0
Mager paard
Mager paard

Sommige paarden vermageren snel, iets dat niet opvalt als je het paard elke dag ziet. Zeker bij oudere paarden is het belangrijk om vermagering op tijd te signaleren, zodat het tij snel gekeerd kan worden.

BCS – Body Condition Score

Je paard elke week wegen is amper een optie, al bestaan er wel speciale meetlinten om het gewicht mee in te schatten. Dit vergt echter wat rekenwerk en je dient ook op de juiste plek te meten. Het gewicht is echter ook in te schatten door je paard te controleren via de Body Condition Score (BCS). De BCS is een kaart waarop een aantal plekken van het paardenlichaam staan aangegeven. Door te kijken en te voelen kun je bepalen hoeveel vet en spieren er zitten op deze aangegeven plekken. Je geeft deze locatie een cijfer en via een totale beoordeling komt er een resultaat uit dat iets zegt over de conditie van je paard.

Wel voelen, niet zien

De BCS is gewoon gratis op internet te vinden en door bijvoorbeeld te voelen hoe dik de nek is, of er voldoende bespiering op de schoft zit en te kijken of de achterhand niet te puntig is kun je beoordelen of je paard op gewicht is. De ribben mag je wel voelen, maar je moet ze net niet kunnen zien. De dikte van zijn buik telt niet mee. Dat zegt namelijk niet zoveel. Als een paard net heel veel hooi of gras heeft gegeten kan hij een hele dikke buik hebben. Maar als er weinig voedingsstoffen in zitten, heeft hij er niets aan en is die buik ook zo weg.

Verschillen

Als je het lastig vindt om vast te stellen hoeveel vet en spieren je paard heeft, vraag dan iemand met meer ervaring om je te helpen. Of raadpleeg je dierenarts. Om veranderingen tijdig te signaleren is het ook een goed idee om bijvoorbeeld elke maand een foto van je paard te maken. Doe dit steeds op dezelfde plek en ook vanuit dezelfde hoek. Leg de foto’s vervolgens naast elkaar om verschillen te kunnen constateren.

Dierenarts

Merk je dat je paard dunner wordt, wacht dan niet af. Het is niet verstandig om zomaar wat voer bij te geven. Zeker bij het oudere paard is het verstandig om het eerst met je dierenarts te bespreken. Het kan zijn dat je paard iets onder de leden heeft. Of misschien gaat zijn gebit achteruit. Dat moet wel eerst worden gecontroleerd.
Veranderingen aan het rantsoen kun je het beste ook eerst overleggen met een deskundige.

Geleidelijk

Ruwvoer hoort altijd het hoofdbestanddeel te zijn van het totale menu. Ineens extra krachtvoer bij geven kan tot tal van problemen leiden, zoals koliek en hoefbevangenheid, omdat de spijsvertering van een paard daar niet op is ingesteld. Grote hoeveelheden krachtvoer ineens geven is nooit verstandig, want een paard heeft maar een kleine maag. Mocht er iets aangepast worden, voer dat dan geleidelijk in, zodat je paard eraan kan wennen. Trek er ongeveer een week of twee voor uit om om te schakelen.
Bron: Paardenkamp

Foto: Shutterstock

Veterinair: Wat kun je doen tegen mok?

0
mok

Veterinair bekeken begint mok meestal onschuldig. Zodra je het constateert is het echter zaak maatregelen te nemen. Want (verwaarloosde) mok is bijzonder hardnekkig, leidt altijd tot een dik been en is zo pijnlijk voor het paard dat het er kreupel op kan lopen. En daarmee is mok een vervelende kwaal die beter voorkomen dan genezen kan worden.

Infecties

Mok is een ander woord voor kootholte-eczeem. De aandoening komt het meest voor in de kootholten maar kan zich ook rondom de hoef openbaren of hoger op het paardenbeen. Symptomen zijn jeuk en korstjes die mogelijk toegang tot secundaire infecties bieden. Zo kan een paard door mok uiteindelijk een dik been krijgen en kan het kreupel gaan lopen.

Schoon en droog

Mok is een eczeem dat veroorzaakt wordt door een verweekte huid. Paarden die in de wei of paddock buiten komen  kunnen er last van krijgen, als de wei of paddock te nat is. Paarden die eenmaal mok hebben, zijn enorm gevoelig voor natheid aan de benen. Bij zulke paarden is het noodzaak geen natte weide of drassige ondergronden meer te betreden. Of in ieder geval direct nadat het paard natte benen heeft gekregen, de benen zoveel mogelijk schoon en droog te maken. Een onderschat gevaar op mok is die voor paarden die dag en nacht buiten lopen in de wei. Ook al is de wei niet drassig, bij vochtiger weer ontstaat ochtenddauw, en dat kan ook -bij paarden die er gevoelig voor zijn- mok veroorzaken.

Sobere rassen

Sommige paardenrassen zijn gevoeliger voor mok dan andere. Die gevoeligheid heeft niet altijd met het zware behang of het onderhoud van de paardenbenen te maken maar ook met voeding. Dierenartsen nemen aan dat de meest sobere paardenrassen, het Friese paard en de IJslander, de eiwitten in met name hardvoer moeilijker kunnen verwerken. Dat kan zich onder andere in eczemen uiten. Het loont de moeite om bij constatering van mok ook het eiwitrijke dieet van het paard onder de loep te nemen.

Preventie

Mok ontstaat door een verweekte huid. Huid die niet de kans krijgt te drogen, bijvoorbeeld door zwaar behang is zeer kwetsbaar. Bij mok moet de aandacht op de huid van de benen worden gericht. De basis van de verzorging ligt in preventie. Ontstaat er mok dan is het raadzaam de benen met ontstekingsremmende shampoo te wassen. Daarna moet het been intensief gedroogd worden. Vervolgens is het zaak het been droog te houden. Bij beginnende secundaire huidinfecties zal de dierenarts ontstekingsremmende of -bestrijdende zalf voorschrijven.

Bron: 100 antwoorden op …/ Hoefslag

Foto: Shutterstock

Veulens krijgen moeder in Duizel *video*

0

Bij Dierenkliniek Dennenoord in het Brabantse Duizel, vlak over de grens bij Turnhout, worden jaarlijks ongeveer dertig moederloze veulens gekoppeld aan een pleegmerrie. Omroep Brabant bracht een bezoekje aan de kliniek en aan pleegmerrie Sanne in het bijzonder.

Pleegmoeder

De dierenkliniek heeft een hele duidelijke voorkeur  voor een pleegmoeder boven het opvoeden van een veulen met de fles. ´Een pleegmoeder zorgt niet alleen voor de melk, maar zorgt ook voor de opvoeding van het veulen,´ staat op de website van Dennenoord.  ´De merrie leert het veulen hoe het zich als paard moet gedragen, zodat u later geen paard krijgt met sociaal problematisch gedrag.´

Geen rouwproces

De kliniek heeft  merries ter beschikking die via een speciale behandeling  melk zijn gaan geven. Zij hebben dus geen veulen gehad en verloren, zodat ze niet in een rouwproces om hun  overleden veulen zitten. ‘We hebben nog niet meegemaakt dat een pleegmoeder haar adoptieveulen weigert.’ De pleegmoeders gaan met de eigenaar van het veulen mee naar huis en mogen bij het veulen blijven totdat het gespeend wordt. In het volgende jaar zorgt de merrie weer voor een ander moederloos veulen.

Klaargestoomd

Ongeveer tweehonderd keer per jaar overlijdt de moeder tijdens of vlak na de bevalling, meldt Omroep Brabant. In de uitzending van de omroep zien we de merrie Sanne die wordt klaargestoomd voor het moederschap. Binnen een week zal er weer een veulen komen dat aan Sanne zal worden gekoppeld. Omdat de merrie medicijnen heeft gekregen denkt ze dat ze drachtig is en geeft ze melk. Daar hoort ook een nepbevalling bij. ‘Ze krijgt een injectie om weeën op te wekken’, legt dierenarts Merel Dierks uit.

Bekijk hier het filmpje van Omroep Brabant.

Foto: Shutterstock

Bron: Omroep Brabant

Ideale Jodhpurlaars: Ariat® Heritage IV Lace Paddock Boot

0
Ariat® Heritage IV Lace Paddock Boot
Ariat® Heritage IV Lace Paddock Boot
De nieuwe Ariat® Heritage IV jodhpur laars biedt Ariat technologie en comfort tegen een exceptionele prijs. En dat maakt deze laars tot een absolute aanrader, zowel op de competities, als tijdens de dagelijkse werkzaamheden op stal.

Slijtvast

De jodhpur laars is niet alleen uiterst comfortabel, dankzij Ariat’s verbeterde 4LR technologie. Het is door gebruik van de modernste technieken ook een jodhpur laars die slijtvast is en waar je jarenlang plezier van hebt. Bovendien is de laars ook nog eens heel mooi, slank en fraai uitgevoerd met veters aan de voorzijde.

Dagelijks comfort

De schoen is gemaakt van een volnerf runderleer, vochtafvoerende en ademende voering, slijtvaste Duretread™ zool, gedetaileerde decoratie op de neus en een gewatteerd boordje voor dagelijks comfort.

Meer productinformatie

Kleuren: zwart, lichtbruin
Maat: Dames 3 – 8 ½ / Heren 7 – 11, 12
Adviesprijs: 159,90 EUR (dames), 179,90 EUR (heren)
Meer informatie:
www.ariat.com
Bron: CAP Magazine
Foto: Ariat

 

Hoefslag abonnementen

Springles van…. Maurice van Roosbroeck

0
Olivier Philippaerts Maurice van Roosbroeck
Olivier Philippaerts, in overleg met Maurice van Roosbroeck
Maurice Van Roosbroeck behaalde in 2011 voor de eerste maal in zijn springcarrière de Belgische kampioenstitel senioren. Naast de opleiding van, en in lichte mate de handel in springpaarden is de stijlruiter uit Heist-op-den-Berg een gewild instructeur. Via paardenvoedermerk PAVO mochten drie ruiters een les volgen bij Roosbroeck. Op voorhand waarschuwt Roosbroek voor te hoge verwachtingen:  ‘Je moet je bij een les eigenlijk niks spectaculairs voorstellen.’

Wie rijden er mee met de springles?

Amazone: Stephanie de Smet
Paard: Apocalyps 7-jarige KWPN-ruin v. Indoctro
Niveau: 1.10-1.20
Probleem: Paard valt op de sprong naar links

Amazone: Nathalie Aertsen
Paard: Forjef 7-jarige BWP-ruin v. Casall
Niveau: 1.10-1.20
Probleem: hand & zit

Ruiter: Jan Mertens
Paard: Batida 8-jarige BWP-merrie v. Balougran
Probleem: Zit voor op de beweging in de sprong

Basiswerk

‘Eigenlijk ben je tijdens de les vooral bezig met het basiswerk, niet met het springen van steeds hogere hindernissen’, vertelt Maurice. Volgens Maurice kom je als coach bij bijna elke ruiter min of meer dezelfde problemen tegen. Problemen in de aanleuning, problemen in de houding van de ruiter of het paard en problemen in het aanrijden op de sprong. Het is misschien wel daarom dat Maurice, in tegenstelling tot de andere Pavo-instructeurs, alle drie de prijswinnaars tegelijkertijd in de rijbaan verwacht. Jan, Nathalie en Stéphanie warmen gedrieën hun paarden op in de grote buitenpiste. Om de beurt geeft Maurice de ruiters een persoonlijke tip, om ze daarna weer het veld in te sturen om het zelf te proberen.

Stiller zitten

Nathalie is als eerste aan de beurt. Maurice vindt haar handhouding te onrustig. ‘Ik zie graag een wat klassiekere houding. Natuurlijk zit niet iedereen hetzelfde op zijn paard en een beetje afwijking mag best. Maar ik zie iemand het liefst recht op zijn paard zitten met zijn handen bij elkaar,’ legt hij haar uit. Nu beweegt Nathalies hand nog niet onafhankelijk van haar lichaam; tijdens het lichtrijden gaan haar handen in hetzelfde ritme op en neer. In de galop zit Nathalie een heel stuk stiller, maar volgens Maurice houdt ze haar hand nu te strak. ‘Je bent veel te veel bezig je paard rond te rijden. Mensen willen maar van alles doen om het hoofd van het paard naar beneden te houden. Maar een paard zal vanzelf nageven wanneer het goed van achter naar voren gereden wordt.’

Hand ontspannen

Nathalies paard kan zich erg sterk maken, waarop Nathalie haar hand blokkeert. Maar het handgebruik van Nathalie heeft een nadelige invloed op de gangen van haar paard, vindt Maurice. ‘Een paard moet zichzelf kunnen dragen. Maar die mogelijkheid moet hij ook wel krijgen. Dat paard doet niet zoveel fout. Omdat jij je schouders stijf houdt druk je jezelf automatisch voorover. Blijf rechtop zitten, dan blijft je paard ook goed galopperen.’ Maurice helpt Nathalie nog even verder. ‘Als je paard weer eens aan de teugel trekt, ontspan dan eerste je hand eens’, zegt hij, ‘Kijk, nu ontspant je paard ook. Hij zakt met zijn hals en galoppeert over de rug. Voila!’

Binnenpiste

Wanneer de paarden voldoende opgewarmd zijn, sommeert Maurice zijn leerlingen naar de binnenpiste, waar een parcours is opgesteld. ‘We zitten in het indoorseizoen, dus moeten we ook binnen springen’, is zijn devies. Op de korte zijde heeft hij één cavaletto opgesteld en wanneer de drie combinaties zijn aangegaloppeerd mogen ze achter elkaar zowel links- als rechtsom over het sprongetje komen.

Maurice van Roosbroeck
Maurice van Roosbroeck

Cirkel moet rond zijn

Daarna vraagt Maurice de ruiters één voor één om een volte op de korte zijde in te zetten en steeds de cavaletto mee te pakken. ‘En de cirkel moet mooi rond worden’, geeft Maurice als opdracht. Dat blijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan, want Nathalie noch Stéphanie of Jan weet een perfecte ronde volte te rijden. Na het sprongetje moet er steeds een hoop worden bijgestuurd om weer op de volte te komen. ‘Jullie rijden alle drie teveel naar buiten’, ziet Maurice. ‘Wanneer je een hindernis op een cirkel rijdt, richt dan ook op het binnenste stuk. Richt je op de buitenkant, kom je niet meer op de volte. Nu blijft je cirkel mooi rond en zwaai je niet naar buiten uit. Je merkt dat je anders teveel moet corrigeren om je paard weer op de juiste baan te krijgen.’

Oude fouten

‘Wanneer je een hindernis op een cirkel rijdt, richt dan ook op het binnenste stuk’ Maurice wil niet dat zijn ruiters maar lukraak over een hindernis springen. Er moet netjes en gedoseerd gesprongen worden. In het lijntje dat Maurice gebouwd heeft horen de Pavo-winnaars dan ook flink wat aanmerking op hun rijstijl. Nathalie valt terug in haar oude fout; met een tegenwerkende hand rijdt ze over de dubbelsprong. ‘Nathalie blijf in het springen niet zo scheef en breed met je handen zitten. Je mag best corrigeren, maar daarna breng je je handen weer bij elkaar,’ roept Maurice naar de amazone, die tussen de twee hindernissen nog van koers wil wijzigen. ‘Zoek tijdens het aanrijden al een mooiere baan uit voor de dubbel. Ofwel meer naar binnen of naar buiten. Wanneer je scheef aanrijdt komen je passen niet mooi uit en dan mis je ritme in je rijden,’ concludeert Maurice.

Twee teugels

Ook Stéphanie werkt teveel met haar handen om haar paard over het lijntje te helpen. ‘Stéphanie, houd je paard recht’, roept Maurice wanneer ze over de eerste hindernis springt, ‘Het kijkt constant naar links om dat je hem steeds naar links trekt.’ Volgens de springruiter trekt Stéphanie alleen aan de binnenteugel wanneer ze op een sprong aanrijdt. Haar ruin trekt erg op het hout aan en de amazone probeert door aan één teugel te trekken controle te houden over de situatie. Van Maurice moet ze echter ook de rechterteugel erbij houden, om te voorkomen dat haar paard in het lijntje niet uitzwaait. ‘En richt je paard op het midden en blijf daar op sturen’, adviseert Maurice voor de tweede poging, ‘ Mocht er iets mis gaan, dan heb je nog mogelijkheid om licht te corrigeren. Als je steeds maar naar links blijft sturen, heb je geen ruimte meer om bij te stellen.’

Rustiger

Stéphanie vindt het niet makkelijk. Met ophoudingen met haar linker- en rechterhand springt ze nogmaals over de dubbelsprong. ‘Rommel niet zo met je handen’, zegt Maurice nu, ‘Vier passen voor de sprong moet je tempo, houding en ritme voor elkaar hebben en zit je stil.’ Doordat de amazone het aanrijden niet goed voor elkaar heeft is het op de hindernissen meer geluk dan wijsheid wanneer de balken blijven liggen. ‘Als jij rustiger rijdt komt je paard ook mooier uit voor de sprong en zal het ook beter springen. Nu werk je maar steeds met links in en op het laatst stuur je pas naar rechts’, aldus Maurice.

‘Ruim rijden’

Jan mag als laatste combinatie het lijntje springen. Zijn merrie Batida beschikt over heel veel vermogen,maar laat zich niet makkelijk rijden. ‘Dat is de handicap van dit paard’, zegt Maurice. ‘Want verder heeft ze zeer veel capaciteiten voor het springen.’ Omdat zijn merrie nogal explosief en onverwacht springt kan Jan haar niet altijd goed in de beweging volgen. Vaak komt hij daarom in de afzet voor op de beweging van zijn paard. ‘Jan, houd je bovenlichaam terug op de sprong’, ziet Maurice dan ook, wanneer Jan over de eerste steilsprong van de combinatie springt. Maurice roept Jan bij zich. ‘Wanneer je weer inkomt, houd dan je hand wat hoger’, zegt de instructeur. ‘Druk ‘m niet weg naar beneden dan kiep jij ook weer voorover.’

Niet te rond instellen

Verder vindt Maurice het ook belangrijk dat, ondanks dat Batida erg onstuimig is, Jan haar niet te rond instelt tussen de hindernissen. ‘Mensen stellen hun paard vaak te rond in in het parcours. Dan kan het niet zien waar het loopt en weet het ook niet wanneer het moet springen’, vertelt hij. ‘En ook dat zorgt voor veel onrust bij het paard. Dat er met het losrijden wat lager ingesteld gereden wordt kan geen kwaad, maar in het parcours moet het paard er wel met de neus uitlopen om een sprong goed in te kunnen schatten.’

Hectisch springen

Ook adviseert Maurice Jan om zowel naar de sprong als erna ruim uit te rijden. ‘Want ook door het korte wenden gaat zo’n paard hectisch springen’, aldus Maurice. Jan rijdt met de tips van de springruiter in het achterhoofd nog een paar keer het lijntje, maar Maurice weet ook dat het probleem van Batida niet in één les uur op te lossen is. En of de heethoofdige merrie ooit op haar dooie akkertje het parcours rond zal springen moet de toekomst uitwijzen. Maurice is er echter wel zeker van dat de manier van rijden een grote invloed op de merrie zal hebben.

Hele parcours

Na een korte adempauze ziet Maurice Jan en de twee amazones nog graag even het hele parcours springen. Zijn opdracht luidt even eenvoudig als doeltreffend: ‘Nathalie gaat ritme houden en houdt haar handen stil, Stephanie houdt haar paard in het midden, en Jan houdt z’n lijf terug. Voilà. Dat is alles wat jullie moeten doen.’
Tekst en foto’s: Albertine Nannings.
Dit instructie artikel werd enkele jaren geleden in opdracht van PAVO gemaakt
Hoefslag abonnementen

Diarree bij veulens: voorkomen het beste

0
diarree
veulen in de wei

Je veulen aan de diarree. Het is altijd een signaal dat er ‘iets’ aan de hand is.  De ernst, de oorzaak en de behandeling kunnen sterk verschillen. Helaas is snel handelen soms niet afdoende. Ook bij diarree geldt: voorkomen is het beste.

Veulens

Sommige mensen verwarren de eerste mest bij pasgeboren veulens met diarree. Nadat het zwarte darmpek is afgekomen, hoort de eerste mest er uit te zien als vanillevla. Veulens zijn namelijk melkdrinkers en eten nog geen of nauwelijks ruwvezels, die moeten verteren in de dikke darm.

Ernstig ziekbeeld

Toch kan er bij een pasgeboren veulen sprake zijn van diarree. Het betreft hier een zeer ernstig ziektebeeld met soms waterdunne mest. Veulentjes met ernstige diarree hebben meestal een algehele bacteriële ontsteking (sepsis) en zijn erg slap, met vaak hoge koorts, weinig tot geen zuigreflex, een te snelle ademhaling. De oorzaak van deze aandoening is vaak gelegen in onvoldoende opname van biest met onontbeerlijke antistoffen in de eerste (halve) dag van hun leven. Soms echter kan al sprake zijn van een infectie van het veulen, reeds voor de geboorte, door een ontstoken moederkoek. Deze sepsis moet zonder afwachten intensief behandeld worden met infusen, antibiotica, plasma toedienen, et cetera.

Voorkomen

Zulke behandelingen kunnen eigenlijk alleen naar behoren worden uitgevoerd in een kliniek met een speciale intensive care voor pasgeboren veulens. Zelfs met intensieve zorg heeft dit soort patiëntjes maar matige kansen. Reden om maar weer eens te hameren op het voorkomen van problemen: overtuig uzelf ervan dat een veulen binnen een paar uur na de geboorte volop biest opneemt en roep deskundige hulp in indien u hieraan twijfelt.

Eenvoudige bloedtest

Dierenartsen kunnen na een (halve) dag met een relatief eenvoudige bloedtest controleren of de opname aan afweerstoffen uit de biest voldoende is geweest en plasma toedienen om een eventueel tekort aan te vullen. Een dergelijke test, gecombineerd met een algehele controle van het pasgeboren veulen en de merrie, is misschien zeker zo belangrijk als de nog vaak toegepaste ‘veulenspuit’.

Veulenhengstigheid

Iedere ervaren fokker weet dat rond de veulenhengstigheid het veulentje nogal eens diarree krijgt. Ook hier betreft het vaak waterdunne mest, maar, anders dan bij het pasgeboren sepsisveulen van hierboven, zijn deze veulentjes superfit en dartelen zij in de wei. Op stal drinken deze veulens vaak ook mee uit de waterbak. Sommige eigenaren sluiten het water daarom af. Dit is een volkomen verkeerde maatregel. Dieren met diarree verliezen veel vocht (en lichaamszouten) en moeten dus veel water (en eventueel zouten) opnemen om niet uit te drogen.

Oorzaak?

Over de oorzaak zijn de geleerden het nog steeds niet eens. Vroeger dacht men dat het ging om een (veulen)worminfectie met strongyloides Westeri. De eitjes van deze veulenworm kan men soms inderdaad al op deze leeftijd aantonen, maar er kan nog geen sprake zijn van een ernstige infectie met diarree. Ook werd gedacht aan een veranderde hormonale situatie bij de merrie. Echter, ook moederloze veulens krijgen vaak rond de leeftijd van 10-14 dagen ‘veulenhengstigheidsdiarree’. Tegenwoordig denkt men meestal aan een voorbijgaande (rota)virusinfectie, maar misschien is de oorzaak nog simpeler. Bij de moeder begint de melkproductie echt serieus te worden. Als het veulentje erg veel melk kan opnemen, kan al die melk soms niet goed verteerd worden, met als gevolg voedingsdiarree.

Voldoende water

Behandeling dient daarom te bestaan uit het in ieder geval aanbieden van voldoende water (met eventueel een zoutblok in de buurt) en het aanpassen van het voer van de moeder; minder brokken en hooi in plaats van (kuil)gras. Meestal geeft een dierenarts ook een stoppend middel, zoals finidiar® of diarsanyl®, maar antibiotica zijn eigenlijk niet nodig.

Diarree bij oudere veulens

Veulens van 4 tot 6 maanden oud krijgen vooral diarree door worminfecties. Hoewel op (te) intensief ontwormde bedrijven resistentie (ongevoeligheid) bij spoelwormen is aangetoond voor ivermectine, betreft het hier eigenlijk geen spoelworminfecties. Spoelwormen geven zelden diarree, wel vermagering, er slecht uitzien, vergrote gevoeligheid voor luchtweginfecties en koliek door afsluiting van de dunne darm met een kluwen ‘spaghettiwormen’. Diarree is vaak een gevolg van een besmetting met kleine strongyliden (cyathostominae). Het advies voor het ontwormen van veulens is daarom de eerste keer op 2-3 weken, eventueel met een ander middel dan ivermectine in verband met genoemde resistentie en daarna elke 6 weken met ivermectine tot de speenleeftijd.

Tekst: Hans van Gils

Foto: Shutterstock

Ezels geslacht om hun huid *video*

0
Ezel
Ezel

Ezels in Zuidafrikaanse landen worden verkocht voor hun vel. Alex Mayers en Thomas Kahema, oprichters van de ezelsopvang Donkey Sanctuary, bezochten onlangs een markt in Tanzania en constateerden een afschrikwekkende situatie.  In een emotionele video beschrijft Mayers de conditie van de dieren, die letterlijk wachtten tot ze dood gingen.

Gestolen

De ezels die op de markt wachten op hun dood zijn vaak gestolen of gewoon meegenomen van de plaatselijke bevolking.  De impact op de plaatstelijke bevolking is immens. Zij zijn afhankelijk van hun ezel voor vervoer en als hulp bij het werk in de landbouw. Voor de ezels zelf is het verhaal ronduit dramatisch te noemen.  De enige reden waarom ze zo gewild zijn is hun huid.

Gelatine

Dat vel wordt na het doden van de ezel af gestroopt en geëxporteerd naar veel landen in met name Azië. Daar wordt er gelatine van gemaakt dat wordt gebruikt in geneeskundige en beauty producten.

Verhongering

Op de markt in Tanzanië stonden honderden ezels in erbarmelijke omstandigheden te wachten op hun dood, zodat hun vel vervolgens naar China geëxporteerd zou kunnen worden. Alex Mayers was comleet geschokt:  ‘Deze markt is veel erger dan dat ik verwacht had,’ zegt Mayer. ‘Er zijn ongeveer 700 ezels, die hier wachten op de dood. Geen eten, geen water. Door alle stress die ze te verduren kregen, reageerden de dieren amper op mensen. Veel van hen lieten tekens van verhongering of uitdroging zien. Iedere dag gingen er wel ezels dood.’

Wereldwijde stop

De ezelsopvang roept om een wereldwijde stop in de handel van ezelsvel, na het vinden van de schrikbarende welzijn en het lijden wat op grote schaal gebeurt. Uit een onderzoeksrapport, met de naam Under The Skin, blijkt dat er zelfs tien miljoen ezels gevaar lopen. De opvang heeft een onmiddellijk einde aan de wereldwijde handel aangevraagd, tot het bewezen kan worden ‘duurzaam en humaan’ te zijn.

Klik hier voor de video.

Bron: Horse&Hound/Hoefslag/CAP Magazine