Paard op stal: nooit uitgekauwd

0
174
Slowfeeder
Slowfeeder

Van nature is een paard veertien tot zestien uur per dag bezig met eten. Het spijsverteringskanaal is ingesteld op een continue aanvoer van kleine hoeveelheden vezelrijke voeding. In zekere zin is in de natuur een paard dus (bijna) nooit uitgekauwd. Als we onze paarden op stal zetten, is er vaak niet de hele dag ruwvoer beschikbaar. Een slowfeeder kan hierbij helpen. 

Welzijnsoogpunt

De klok rond grazen in een wei waar voldoende gras staat, is perfect. Bijvoeren hoeft dan niet. Als er te weinig gras staat, is bijvoeren in de wei noodzakelijk. Met name in deze tijd van het jaar kan de wei te schraal zijn. Als je paard op stal staat, zou hij altijd de beschikking moeten hebben over vezelrijke voeding. In dat geval zal er meermaals per dag hooi gegeven moeten worden. Niet alleen voor de gezondheid en een gezonde darmflora, maar ook vanuit welzijnsoogpunt.

Zand

Wordt er hooi in de wei gegeven, dan wordt het blootgesteld aan de weersomstandigheden. Bij wind waait de helft weg en bij regen willen veel paarden het hooi niet meer eten en is de kans op beschimmeling groot. Of de paarden trappen erop zodat het vies wordt en eten het niet meer. Of ze eten het wel, maar krijgen dan wellicht zand binnen.

Puinhoop

Sommige paarden maken er ook een gewoonte van om er binnen een puinhoop van te maken. Ze schuiven het hooi de hele box door. Zowel buiten als binnen is de kans op verspilling aanwezig. Als het hooi vertrapt wordt, dan wordt het meestal niet meer opgegeten. En dat terwijl het zo belangrijk is dat het paard zoveel mogelijk continue de beschikking heeft over voldoende ruwvoer.

Slowfeeder

Een oplossing die vandaag de dag veel wordt toegepast is het gebruik maken van een slowfeeder. Meestal is dit een frame, een netwerk van gaas, metaal of kunststof met mazen van ongeveer drie centimeter, dat over een baal hooi gelegd wordt. Het paard trekt het hooi plukje voor plukje tussen de mazen door. In plaats van aan één stuk door in het hooi ‘te graven’. Niet alleen wordt met een slowfeeder bijna al het hooi opgegeten, het duurt ook langer voor het op is, en dat gaat verveling tegen.

Outdoor?

Er zijn trouwens ook ‘outdoor-slowfeeders’ voor grote balen hooi of kuilgras. Ze hebben een dak, zodat het ruwvoer beschut ligt tegen weer en wind. Deze feeders zijn ideaal om een paard 24 uur per dag de beschikking te geven over ruwvoer.

Nadelen

Als je bovenstaande gelezen hebt, denk je: ‘alle paarden aan de slowfeeder’. Maar er zijn ook nadelen aan het gebruik van een slowfeeder te benoemen. Een paard moet niet gefrustreerd raken omdat hij zijn ruwvoer moeilijker kan eten. Houd dus het gedrag in de gaten. Hoe kleiner de mazen, des te eerder worden hongerige en ongeduldige paarden boos. Als een paard na een gewenningsperiode van een paar weken nog steeds gefrustreerd raakt, kies dan voor een slowfeeder met grotere mazen, waardoor hij makkelijker bij het voer kan.

Veiligheid

Let er ook op dat een slowfeeder veilig is. Zodat er bijvoorbeeld geen hoefijzer in een maas kan blijven hangen. Tenslotte is het belangrijk er op te letten dat er geen gebitsslijtage ontstaat door de slowfeeder. Dit  is afhankelijk van het materiaal en de manier van eten van het paard.

Bron: CAP Magazine

Foto: Stock

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER