Home Tags Featured1

Tag: featured1

Adelinde Cornelissen is op zoek naar nieuwe groom

0
Adelinde Cornelissen - Jerich Parzival N.O.P. Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 - Normandy, France. © DigiShots

Dressuuramazone Adelinde Cornelissen is op zoek naar een nieuwe topgroom of werkende student. De grens over en naar Nijkerk, iets voor jou?

Het gaat om een fulltime baan waarin alle dagelijkse werkzaamheden en de verzorging van de paarden centraal staat. Het is ook mogelijk om intern te gaan wonen. De oproep op Facebook wordt al flink gedeeld, naar verwachting zullen er veel aanmeldingen komen.

Bron: Facebookpagina en website van Adelinde Cornelissen
Foto: Digishots

Dierenkliniek Wolvega: Het paardenoog nader bekeken

0
Oog
Blauw Oog © DigiShots

Wat zien paarden? Hoe werkt het oog? Alleen al door de stand van het oog -bij een paard staan de ogen in tegenstelling tot bij de mens niet naast elkaar- verschilt van wat wij gewend zijn.  Dat, samen met nog andere verschillen, betekent dat zij de wereld anders zien dan wij. Cathérine Delesalle en  Marco De Bruijn van Dierenkliniek Wolvega gaan speciaal voor capmagazine.eu uitvoerig in op dit ogenschijnlijk ingewikkelde onderwerp.

Retina

Zoals alle zintuigen is ook het oog een magnifiek ontworpen orgaan. Lichtgolven worden gevangen door de oogbol, gaan door het hoornvlies, worden gefocussed door de lens en geprojecteerd op het netvliesscherm. Dit netvlies, ook wel retina genaamd, is een ingenieus systeem van lichtgevoelige cellen: staafjes en kegeltjes. Kegeltjes werken het beste in fel licht. Ze zijn minder lichtgevoelig dan staafjes, maar kunnen kleuren waarnemen. De staafjes nemen licht kwantitatief waar: zwart en wit en al het grijs daartussen. Er zijn drie soorten kegeltjes die elk een verschillende lichtgolflengte het beste waar kunnen nemen: kort, middel en lange golflengte, grofweg overeenkomend met blauwpaars, groen en rood.

Monoculair zicht en binoculair zicht (foto Delesalle en De Bruijn)
Monoculair zicht en binoculair zicht (foto Delesalle en De Bruijn)

Diepte zien

Doordat de ogen van paarden aan de zijkant staan van hun lichaam, zien zij twee verschillende beelden. Dit noemt men monoculair zicht. Elk oog ziet een ander beeld. Ter verduidelijking: als jij één oog afdekt, zie je met je andere oog monoculair. Vlak voor hun gezicht kan het paard binoculair zien, de twee beelden overlappen elkaar dan. Dat is hoe mensen kijken als ze met beide ogen kijken. Het is enkel met hun binoculair zicht dat paarden diepte zien. Binoculair zicht is uitermate handig voor roofdieren die de afstand tot hun prooi moeten inschatten, terwijl rondomrond (monoculair) kunnen kijken uitermate belangrijk is voor prooidieren. Paarden kunnen beide, maar niet tegelijk. Als ze bijvoorbeeld grazen, kijken ze monoculair, ze scannen de omgeving. Moeten ze een voorwerp, sprong of mens inschatten, kijken ze binoculair. Dan kunnen ze immers diepte inschatten.

Binoculair zicht, blinde vlek (foto Delesalle en De Bruijn)
Binoculair zicht, blinde vlek (foto Delesalle en De Bruijn)

Vertrouwen

Op de tekening zie je waar het paard ‘blinde vlekken’ heeft als hij zijn hoofd recht voor zich houdt. Blinde vlekken zijn de plaatsen waar een paard niets kan zien. Wanneer een paard zijn hoofd recht voor zich houdt, dan ziet het paard de blauwe velden niet. Als hij zijn hoofd echter draait naar links of naar rechts, ziet hij wél de blauwe velden. De bruine vlek kan hij niet zien, ook niet als hij het hoofd draait. Daarvoor moet hij zijn voeten verplaatsen. Onder hun hoofd zien paarden ook niets. Als paarden bijvoorbeeld door een waterplas moeten, kunnen ze wat terughoudend zijn op het moment dat ze er effectief door moeten. Ze zien immers niet waar ze hun voeten neerzetten. Het is belangrijk dat ze de tijd krijgen om eerst te kijken van een afstandje. Ze zullen hun hoofd omlaag en omhoog brengen en eventueel kantelen, om zodoende ‘de hindernis’ goed in te kunnen schatten. Dit heeft ook te maken met hoe zij ‘scherp’ zien. Hoe meer vertrouwen ze hebben in hun trainer en/of ruiter, hoe sneller ze erdoor zullen gaan.

Scherpte

Paarden zien scherp, maar wel op een andere manier scherp dan mensen. Als wij voor ons uit kijken zien we enkel dat punt scherp waar we effectief naar kijken. Alles daar omheen vervaagt geleidelijk aan. Test het maar eens door naar een punt dichtbij of in de verte te kijken. Houd je ogen daar strak op gericht en bemerk hoe alles daar omheen vager wordt, hoe verder de afstand van dat punt is. Het beeld van een paard is minder hoog, maar wel veel breder aangezien ze bijna volledig om zich heen kunnen kijken. In het midden van die brede strook ziet het paard scherp. Als hij iets scherp wil zien dat laag bij de grond is, zal hij zijn hoofd lager brengen, om op die manier de strook waarin hij scherp ziet, naar beneden te brengen. Je hebt het vast al eens meegemaakt dat wanneer je van dichtbij een voorwerp passeert wat jouw paard eng vindt, dat jouw paard het hoofd naar beneden brengt om het voorwerp beter te kunnen zien.

In het licht

Paarden zien veel beter in het donker dan mensen. Paarden hebben wel een langere aanpassingstijd nodig dan wij, bij verandering van licht naar donker en omgekeerd. Dat verklaart waarom paarden soms moeite hebben wanneer ze een plaats binnenkomen met meer of minder licht. Bijvoorbeeld vanuit een donkere stal in het felle zonlicht. Als je vanuit de verlichte binnenhal ‘s avonds het donkere erf opstapt, kunnen ze iets schichtiger zijn dan anders, tot hun ogen zich aangepast hebben.

Kleurenzicht (foto Delesalle en De Bruijn)
Kleurenzicht (foto Delesalle en De Bruijn)

Blauw-geel-groen

Men denkt dat een paard het beste blauw-geel-groen tinten ziet. Op de afbeelding zie je het verschil tussen welke kleuren een mens ziet en welke kleuren een paard ziet. Paarden zien dus vooral grijs, blauw, groen en gele tinten. Ook wit kan een paard onderscheiden.

Virus

Frequent voorkomende problemen aan het oog worden veroorzaakt door een infectie met een virus, bacterie of schimmel. Een voorbeeld van een virale infectie is deze met het EHV (Equine Herpes Virus) 2 uit de rhinopneumonie familie van herpesvirussen. Het geeft veelal witte stippen op het hoornvlies. Bacteriële infecties worden veelal overgedragen door vliegen. Ze geven rode oogslijmvliezen, gezwollen oogleden en pussige uitvloeiing. Enkele dagen zalven met een antibioticum geeft snel verbetering. Moeilijker wordt het wanneer de bacterie of eventueel zelfs een schimmel of gist een infectie geeft van het hoornvlies zelf. Het hoornvlies (cornea) bestaat uit een buitenste laag (epitheel), negen stromale lagen en een binnenslijmvlies (endotheel). Wanneer de bacterie of schimmel zich tussen de binnenste lagen kan ontwikkelen, ontstaat er een zogenaamd ‘stromaal’ abces, wat een lastige en langdurige behandeling inhoud of zelfs een operatie. Infectie in het oog zelf komt (gelukkig) niet zo frequent voor.

Iris

Wat wel vaker voorkomt is een immuun gemedieerde ontsteking van de bloedvaten in het gekleurde deel van het oog: de iris. Het precieze mechanisme is nog steeds niet helemaal opgehelderd, maar het afweersysteem in het oog herkent bepaalde deeltjes als zijnde lichaamsvreemd. We denken dat deze deeltjes onderdeel zijn van de Leptospiren bacterie die de ziekte van Weil veroorzaakt. Het gevolg is een zeer pijnlijke inwendige oogontsteking: maanblindheid. De ontsteking kan vergroeiingen veroorzaken van de pigmentkorrels van de iris aan de lens, kan de cellen van de lens doen afsterven, waardoor ze ondoorzichtig worden en kan zelfs de oogbol doen verschrompelen. Een aanval van maanblindheid kan uit zichzelf wel weer tot rust komen, maar dit kan lang duren, zolang dat er onomkeerbare schade aan het oog is ontstaan. Daarom is het belangrijk zo snel mogelijk krachtige ontstekingsremmers te druppelen (cortisone druppels), zodat de aanval zo snel mogelijk weer tot rust komt. Het is ook mogelijk een permanente ‘chip’ van ontstekingsremmers operatief onder de oogrok te plaatsen. Deze geeft circa drie tot vijf jaar een stof af die een volgende aanval moet voorkomen. Voor een oog dat nog goed kan zien, is dit een goede oplossing.
Of het immuunsysteem van een paard gaat reageren op onderdelen van de leptospiren in het oog, hangt onder meer af van haar erfelijke aanleg. Het immuunsysteem van bijvoorbeeld het  Friesche Paard heeft de neiging om hier sterk op te reageren met maanblindheid (recurrent uveitis) als gevolg. In Duitsland heeft men een techniek ontwikkeld waarbij het glaslichaam (de oogbol achter de lens) als het ware gezuiverd wordt van deze leptospiren deeltjes (vacofragmentatie).

Beschadigd hoornvlies
Een beschadiging van het hoornvlies kleurt fluorescerend groen aan. (foto Delesalle en De Bruijn)

Directe toediening

Beschadiging van het hoornvlies van het oog is een vaak voorkomend probleem. Een zwiepend takje, schuren aan de benen of een voorwerp en er kan een kras op het hoornvlies komen. Wat je ziet is een paard met een knijpend en tranend oog. Knijpen en tranen is een belangrijk symptoom voor een oogprobleem. De mate waarin zegt iets over de mate van pijn en de ergheid van de beschadiging of ontsteking. Wat echter belangrijk is, is te bedenken dat het slechts een symptoom is en geen diagnose. Net zoals hoest een symptoom voor een luchtwegaandoening is en diarree een symptoom voor een darmprobleem, is knijpen en tranen dit voor een oogprobleem. Een diagnose is nodig voor een accurate behandeling. Een oog met een aanval van maandblindheid heeft baat bij directe toediening van cortisone druppels. Echter in een oog met een hoornvliesbeschadiging wil je geen cortisone druppelen, omdat dit de genezing remt. Het aankleuren van het hoornvlies laat gauw genoeg zien of er een beschadiging is en bij herhaling kun je zien of deze kleiner wordt of geneest. Soms zit de beschadiging precies in het midden van het hoornvlies en geneest het niet. Of er komt een bacteriële infectie in, waardoor het hoornvlies ‘lek’ dreigt te raken. In die gevallen kan een operatie nodig zijn, waarbij een flap van het oogslijmvlies over het defect gehecht wordt. Vanuit dit slijmvlies kunnen er bloedvaten in het hoornvlies groeien die de reparatie gaan ‘voeden’. Later wordt dit slijmvlies weer verwijderd.

(foto Delesalle en De Bruijn)
Conjunctivoplastie: slijmvlies is over het hoornvliesdefect gehecht om genezing te bevorderen. (foto Delesalle en De Bruijn)

Hoornvliesbeschadiging

Andere redenen voor beschadiging van het hoornvlies, anders dan trauma van buitenaf, zijn een naar binnen krullend ooglid bij jonge veulentjes of haargroei aan de binnenzijde van het ooglid. We noemen het distichiasis. Er zitten kleine haartjes op de ooglidrand die steeds het hoornvlies raken. Dit geeft irritatie of zelfs een beschadiging. Met behulp van een laser branden we de haarzakjes van deze haartjes weg. Een heel enkele keer heeft hetzelfde paard keer op keer een hoornvliesbeschadiging. Het kan zijn dat er irritatie/pijn van binnen in het oog (maanblindheid) ervoor zorgt dat het paard gaat schuren en daarbij zijn oog beschadigt. Er bestaat echter een aandoening waarbij er langzaam maar zeker met episodes verval van het hoornvlies optreedt, ook wel corneadystrophie genaamd. Het begint met witte vlekken of lijnen in de binnenste lagen van het hoornvlies, die kunnen ontaarden tot uitwendige beschadigingen, die soms chirurgische reparatie nodig hebben.

Lezingen en workshops

Het oog is een belangrijk en complex orgaan, met vaak lastige en niet volledig begrepen aandoeningen. In de humane geneeskunde is dit al lang onderkend en daarom is oogheelkunde oftewel ophtalmologie een aparte specialisatie. Ook binnen de diergeneeskunde begint deze specialisatie vorm te krijgen. Eerst enkele Amerikaanse dierenartsen, een Brit en nu ook gevolgd door een handvol Europeanen, hebben hun carrière gewijd aan onderzoek en behandeling van het paardenoog. Zij hebben hier boeken over geschreven en geven regelmatig lezingen en workshops waardoor de kennis van het oog van de paardenarts op een hoger niveau wordt getild. Voor u als liefhebber is het belangrijk te weten dat er voor de oogproblemen van uw oogappel wellicht meer onderzoek- en behandelmethoden zijn en in ontwikkeling zijn, dan dat uw directe omgeving denkt.

Over de auteurs

Cathérine Delesalle en Marco de Bruijn zijn dierenarts en Europees specialist inwendige ziekten. Delesalle is verbonden aan de Universiteiten van Utrecht en Gent. De Bruijn is mede-eigenaar van Dierenkliniek Wolvega.

Tekst: Marco De Bruijn en Cathérine Delesalle
Foto’s: Marco De Bruijn,  Cathérine Delesalle, Digishots

Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming van de auteurs niet toegestaan

Pollenallergie: Hooikoorts bij paarden

0
Paarden in de wei Stal Maarse 2012 © DigiShots

Fijn die lente na een lange winter! Het gras groeit weer en je paard kan de wei weer op. Helaas betekent het ook dat er weer pollen komen. En dat is niet leuk voor paarden met een pollenallergie en de zogenaamde ‘head shakers‘. Heb jij ook een hoofdschuddend en misschien wel neusschurend paard?

Headshaken bij paarden kent diverse oorzaken en omdat veel paarden meer klachten in het voorjaar laten zien, wordt gedacht dat een pollenallergie misschien wel een rol speelt. Geef je medicijnen? Begin er dan op tijd mee. Sommige middelen hebben tijd nodig om optimaal te werken.

Zonnige dagen

Een ‘pollenmasker’ is onmisbaar voor veel headshakers. Zodra de eerste zonnige en warme dagen aanbreken en het gras groeit begint het schudden en headbangen vaak al. Een pollenmasker is echt de moeite van het proberen waard, want het zorgt bij veel paarden voor verlichting.

Schudt je paard erg veel, dan is rijden niet altijd mogelijk. Sommige paarden reageren goed op een neusnetje. Een neusnetje houdt geen pollen tegen, maar geeft wat druk op de neus wat sommige paarden prettig vinden.

Gaat het regenen? Fijn, dan worden de pollen ‘tijdelijk’ weggespoeld. Dat biedt verlichting voor je paard en rijden is dan soms wel mogelijk. Een neusnetje is op wedstrijden toegestaan.

Symptomen

Tip: houd een logboek bij waarin je alle symptomen noteert. Zo zie je in welke periode de klachten verergeren of juist afnemen. Vervolgens kun je uitzoeken welke planten bloeien in de periode dat de klachten heviger zijn en in die periode je paard bijvoorbeeld wat meer op stal houden.

Maar ook andere factoren kun je hierin meenemen: was het zonnig of stond er veel wind? Heeft het schudden een relatie tot eten? Zo kun je zaken die voor jouw paard triggers zijn misschien vermijden. Denk hierbij aan:

Gras vermijden

Als je paard alleen schudt als hij op de weide komt, is het een idee om eens te zien wat er gebeurt als je hem op de paddock houdt en contact met gras vermijdt. Of als je hem ’s nachts buiten zet in plaats van overdag.

Soms is verhuizen helaas noodzakelijk als er veel bomen/planten zijn waar je paard overgevoelig voor is; misschien een proefperiode bij een vriendinnetje aan het strand?
Schudt hij minder in de binnenbaan? Dan kun je wat vaker binnen rijden.
Wanneer naar de dierenarts?

Extreme klachten

Heeft je paard extreme klachten, bijvoorbeeld met de neus over de grond schuren, ongecontroleerd slaan met het hoofd of apathisch met het hoofd naar de grond staan? Kijk dan of je paard comfortabeler is in een (donkere) stal. Realiseer je dat dit waarschijnlijk meer is dan een beetje ‘hooikoorts’.

Hoofdschudden kun je vergelijken met aangezichtspijn bij mensen. Als je paard erg veel klachten heeft, of 24 uur per dag in een donkere stal moet staan om er geen last van te hebben, neem dan contact op met je dierenarts. Er zijn diverse diagnostische technieken zoals het verdoven van de aangezichtszenuw en ook een nieuwe behandeling door stimuleren van de aangezichtszenuw die soms het proberen waard zijn.

Bron: KNHS

Foto: DigiShots

Hé paard, ik wil graag een wijntje! *video*

0

Het weer is perfect voor een barbecue, lekker buiten in het zonnetje in de loungestoel. Je moet wel af en toe opstaan om een drankje te pakken, maar dat hoeft niet met het juiste paard.

De dame in de video komt uit Nieuw-Zeeland en heeft haar paard geleerd om de perfecte barkeeper te zijn.

Bron: YouTube
Foto: still uit de video

Zes reden waarom ponyrijden goed is voor kinderen

0

Lekker buiten zijn met vriendjes en vriendinnetje in plaats van videogames spelen op de computer. Ponyrijden is goed voor kinderen, hieronder zes redenen om dat te onderbouwen.

1. Actief zijn

Elke sport draagt bij aan de gezondheid van kinderen, ponyrijden dus ook. In Nederland, net als in andere landen, is overgewicht bij kinderen een probleem en de percentages lopen op. Daarom is het belangrijk om kinderen actief te houden en daar al vroeg mee te beginnen. Kinderen zijn met ponyrijden actief bezig en heerlijk in de buitenlucht.

2. Vroeg beginnen

Als kinderen vroeg met een bepaalde sport beginnen, is er een grote kans dat zij dit gaan zien als een belangrijk onderdeel van hun leven en dat zij het ook blijven beoefenen als ze volwassen zijn. Eventingamazone Lucy McCarthy: ‘Ponyrijden leert goede lessen over het leven. Je hebt een doel voor ogen, waardoor je gemotiveerd bent, je moet hard werken, empathie wordt beloond, de kinderen leren omgaan met verliezen en ervaren het fijne gevoel als ze winnen.’

3. Nieuwe vriendjes en vriendinnetjes maken

De kinderen komen in een nieuwe omgeving waar zij nieuwe kinderen kunnen leren kennen. Ponyrijden kan leiden tot sociale voordelen en het ontmoeten van nieuwe kinderen die kunnen leiden tot een levenslange vriendschap. Ook is het goed dat kinderen andere vriendjes en vriendinnetjes hebben dan die van school.

4. Meer zelfvertrouwen

Het leren van rijden en verzorgen van beesten die twee keer zo groot zijn als het kind zelf kan het zelfvertrouwen vergroten. Het is een goede manier om het zelfvertrouwen een boost te geven door ze nieuwe dingen te leren, complimenten te geven en succes te behalen in de ring.

5. Lessen over het leven

Kinderen leren al vrij snel dat het goed is om hard te werken, anders behaal je geen successen in de ring. Dressuuramazone Natalie Reynolds legt uit: ‘Het verzorgen van een pony is hard werken. De stal waar ik heb leren paardrijden had duidelijke regels. Je moest eerst leren stallen uitmesten en paarden voorzorgen voordat je mocht beginnen met rijden. Rijden was een privilege als je je taken had gedaan en het zorgde ervoor dat je hard werkte omdat je zo snel mogelijk op een pony wilde rijden.’

6. Verantwoordelijkheid

De verzorging van paarden en pony’s, zoals het voeren en verzorgen, leert kinderen om voor anderen te zorgen. Het leert kinderen om respect en discipline te hebben. Eventingruiter Lycy McCarthy: ‘Leren om een pony te verzorgen, geeft kinderen een gevoel van verantwoordelijkheid waar ze hun hele leven profijt van hebben.

Bron: Horse and Hound
Foto: Shutterstock

De perfecte vriendin vind je tussen de paarden

0

Meiden die iets met paarden hebben weten het natuurlijk allang: ‘Wij’ hebben eigenschappen die ons tot de perfecte vriendin maken. Dus mannen, ben je op zoek naar een relatie? Kijk eens om je heen naar een leuke paardenmeid! Negen redenen:

1. Geen gezeur

We zijn het tegendeel van de meisjes die meteen in huilen losbarsten als ze zich pijn gedaan hebben. Krijgen we op de dansvloer af en toe een naaldhak in onze voet geboord, geen paniek. We zijn 600 kilo gewend. Met ijzers. Even de tanden op elkaar en verder dansen.

2. Trouw

Voor onszelf, voor anderen en dus ook voor ons lieve vriendje. Tja, in de hiërarchie komt die vriend uiteraard ná ons paard, maar als de nood aan de man komt kan hij van ons op aan en spelen we de zorgzame partner. We zijn bereid om compromissen te sluiten en blijven datgene trouw wat we aangeschaft hebben. Dat geldt voor ons paard, dat geldt voor onze man.

3. Meer dan 1 pk

We kunnen autorijden. Tegen stoere bakken met sterke motoren -misschien wel eerder een mannending- hebben we geen bezwaar. Zolang ‘ie maar een trekhaak heeft.

4. Neem lekker een hobby

Wil vriendlief lid worden van een voetbalclub, golfclub of fitnesscentrum of alle drie tegelijk? Over de lidmaatschapskosten zul je ons niet horen klagen. Hoogstens zullen we uitroepen: ‘Valt dat even mee!’

5. … die óók veel tijd kost

Amazones zijn tolerant als het gaat om tijdrovende hobby’s. We merken het niet eens als je een heel weekend in het voetbalstadion rondhangt om je lievelingsclub aan te moedigen. Zelf zijn we immers de hele dag druk op stal.

6. Eerste hulp

Bedrijfongevalletje? We kunnen eerste hulp verlenen en verbanden aanleggen en beschikken over een indrukwekkend arsenaal aan medische hulpmiddelen. Zonder met onze ogen te knipperen verrichten we de juiste ehbo-handelingen. Vier- of tweebenige patiënten, da’s toch om het even?

7. Beetje vies

We zijn niet bang een beetje vies te worden. Dat maakt ons de perfecte partner voor outdoorfans, avonturiers en natuurliefhebbers. Heeft onze natuurvriend weer met zijn modderschoenen door het huis gebanjerd, dan maken we daar geen punt van. Het modderspoor zou best eens van onszelf afkomstig kunnen zijn, toen we dat brood nog van de verwarming moesten vissen dat we speciaal hadden laten ‘oud worden’…

8. Improviseren

Aanpakkers zijn we. We kunnen improviseren en zijn handig. De noodzakelijke klusjes in en om het huis kun je gerust aan ons overlaten. We kunnen met schroevendraaier en boormachine overweg. Een beetje hulp van manlief wordt wel op prijs gesteld, daar zijn we heel eerlijk in.

9. Bodylanguage

En last but not least: we weten hoe we moeten communiceren. Met paarden, die niet kunnen praten, lukt het immers ook? We hebben een ongelooflijk goed inlevingsvermogen en zijn goed in het ontcijferen van bodylanguage. Wat onze partner ons onbewust probeert te vertellen, voelen we feilloos aan.

Horsediaries/Hoefslag

Foto: Shutterstock

Een frisse blik op het paardenoog

0
Oog
Blauw Oog © DigiShots

De ogen van een paard staan aan de zijkant. Dat, samen met nog andere verschillen, betekent dat zij de wereld anders zien dan mensen. Cathérine Delesalle en Marco De Bruijn van Dierenkliniek Wolvega gaan uitvoerig in op dit ogenschijnlijk ingewikkelde onderwerp.

Ingenieus systeem

Zoals alle zintuigen is ook het oog een magnifiek ontworpen orgaan. Lichtgolven worden gevangen door de oogbol, gaan door het hoornvlies, worden gefocussed door de lens en geprojecteerd op het netvliesscherm. Dit netvlies, ook wel retina genaamd, is een ingenieus systeem van lichtgevoelige cellen: staafjes en kegeltjes.

Kegeltjes werken het beste in fel licht. Ze zijn minder lichtgevoelig dan staafjes, maar kunnen kleuren waarnemen. De staafjes nemen licht kwantitatief waar: zwart en wit en al het grijs daartussen. Er zijn drie soorten kegeltjes die elk een verschillende lichtgolflengte het beste waar kunnen nemen: kort, middel en lange golflengte, grofweg overeenkomend met blauwpaars, groen en rood.

Monoculair zicht en binoculair zicht (foto Delesalle en De Bruijn)
Monoculair zicht en binoculair zicht (foto Delesalle en De Bruijn)

Verschillende beelden

Doordat de ogen van paarden aan de zijkant staan van hun lichaam, zien zij twee verschillende beelden. Dit noemt men monoculair zicht. Elk oog ziet een ander beeld. Ter verduidelijking: als jij één oog afdekt, zie je met je andere oog monoculair. Vlak voor hun gezicht kan het paard binoculair zien, de twee beelden overlappen elkaar dan. Dat is hoe mensen kijken als ze met beide ogen kijken. Het is enkel met hun binoculair zicht dat paarden diepte zien.

Binoculair zicht is uitermate handig voor roofdieren die de afstand tot hun prooi moeten inschatten, terwijl rondomrond (monoculair) kunnen kijken uitermate belangrijk is voor prooidieren. Paarden kunnen beide, maar niet tegelijk. Als ze bijvoorbeeld grazen, kijken ze monoculair, ze scannen de omgeving. Moeten ze een voorwerp, sprong of mens inschatten, kijken ze binoculair. Dan kunnen ze immers diepte inschatten.

Binoculair zicht, blinde vlek (foto Delesalle en De Bruijn)
Binoculair zicht, blinde vlek (foto Delesalle en De Bruijn)

Blinde vlekken

Op de tekening zie je waar het paard ‘blinde vlekken’ heeft als hij zijn hoofd recht voor zich houdt. Blinde vlekken zijn de plaatsen waar een paard niets kan zien. Wanneer een paard zijn hoofd recht voor zich houdt, dan ziet het paard de blauwe velden niet. Als hij zijn hoofd echter draait naar links of naar rechts, ziet hij wél de blauwe velden. De bruine vlek kan hij niet zien, ook niet als hij het hoofd draait. Daarvoor moet hij zijn voeten verplaatsen.

Onder hun hoofd zien paarden ook niets. Als paarden bijvoorbeeld door een waterplas moeten, kunnen ze wat terughoudend zijn op het moment dat ze er effectief door moeten. Ze zien immers niet waar ze hun voeten neerzetten. Het is belangrijk dat ze de tijd krijgen om eerst te kijken van een afstandje. Ze zullen hun hoofd omlaag en omhoog brengen en eventueel kantelen, om zodoende ‘de hindernis’ goed in te kunnen schatten. Dit heeft ook te maken met hoe zij ‘scherp’ zien. Hoe meer vertrouwen ze hebben in hun trainer en/of ruiter, hoe sneller ze erdoor zullen gaan.

Scherp zien

Paarden zien scherp, maar wel op een andere manier scherp dan mensen. Als wij voor ons uit kijken zien we enkel dat punt scherp waar we effectief naar kijken. Alles daar omheen vervaagt geleidelijk aan. Test het maar eens door naar een punt dichtbij of in de verte te kijken. Houd je ogen daar strak op gericht en bemerk hoe alles daar omheen vager wordt, hoe verder de afstand van dat punt is. Het beeld van een paard is minder hoog, maar wel veel breder aangezien ze bijna volledig om zich heen kunnen kijken.

In het midden van die brede strook ziet het paard scherp. Als hij iets scherp wil zien dat laag bij de grond is, zal hij zijn hoofd lager brengen, om op die manier de strook waarin hij scherp ziet, naar beneden te brengen. Je hebt het vast al eens meegemaakt dat wanneer je van dichtbij een voorwerp passeert wat jouw paard eng vindt, dat jouw paard het hoofd naar beneden brengt om het voorwerp beter te kunnen zien.

Aanpassingstijd

Paarden zien veel beter in het donker dan mensen. Paarden hebben wel een langere aanpassingstijd nodig dan wij, bij verandering van licht naar donker en omgekeerd. Dat verklaart waarom paarden soms moeite hebben wanneer ze een plaats binnenkomen met meer of minder licht. Bijvoorbeeld vanuit een donkere stal in het felle zonlicht. Als je vanuit de verlichte binnenhal ‘s avonds het donkere erf opstapt, kunnen ze iets schichtiger zijn dan anders, tot hun ogen zich aangepast hebben.

Kleurenzicht (foto Delesalle en De Bruijn)
Kleurenzicht (foto Delesalle en De Bruijn)

Men denkt dat een paard het beste blauw-geel-groen tinten ziet. Op de afbeelding zie je het verschil tussen welke kleuren een mens ziet en welke kleuren een paard ziet. Paarden zien dus vooral grijs, blauw, groen en gele tinten. Ook wit kan een paard onderscheiden.

Virale infectie

Frequent voorkomende problemen aan het oog worden veroorzaakt door een infectie met een virus, bacterie of schimmel. Een voorbeeld van een virale infectie is deze met het EHV (Equine Herpes Virus) 2 uit de rhinopneumonie familie van herpesvirussen. Het geeft veelal witte stippen op het hoornvlies. Bacteriële infecties worden veelal overgedragen door vliegen. Ze geven rode oogslijmvliezen, gezwollen oogleden en pussige uitvloeiing. Enkele dagen zalven met een antibioticum geeft snel verbetering.

Moeilijker wordt het wanneer de bacterie of eventueel zelfs een schimmel of gist een infectie geeft van het hoornvlies zelf. Het hoornvlies (cornea) bestaat uit een buitenste laag (epitheel), negen stromale lagen en een binnenslijmvlies (endotheel). Wanneer de bacterie of schimmel zich tussen de binnenste lagen kan ontwikkelen, ontstaat er een zogenaamd ‘stromaal’ abces, wat een lastige en langdurige behandeling inhoud of zelfs een operatie. Infectie in het oog zelf komt (gelukkig) niet zo frequent voor.

Lichaamsvreemd

Wat wel vaker voorkomt is een immuun gemedieerde ontsteking van de bloedvaten in het gekleurde deel van het oog: de iris. Het precieze mechanisme is nog steeds niet helemaal opgehelderd, maar het afweersysteem in het oog herkent bepaalde deeltjes als zijnde lichaamsvreemd. We denken dat deze deeltjes onderdeel zijn van de Leptospiren bacterie die de ziekte van Weil veroorzaakt. Het gevolg is een zeer pijnlijke inwendige oogontsteking: maanblindheid.

De ontsteking kan vergroeiingen veroorzaken van de pigmentkorrels van de iris aan de lens, kan de cellen van de lens doen afsterven, waardoor ze ondoorzichtig worden en kan zelfs de oogbol doen verschrompelen. Een aanval van maanblindheid kan uit zichzelf wel weer tot rust komen, maar dit kan lang duren, zolang dat er onomkeerbare schade aan het oog is ontstaan. Daarom is het belangrijk zo snel mogelijk krachtige ontstekingsremmers te druppelen (cortisone druppels), zodat de aanval zo snel mogelijk weer tot rust komt.

Goede oplossing

Het is ook mogelijk een permanente ‘chip’ van ontstekingsremmers operatief onder de oogrok te plaatsen. Deze geeft circa drie tot vijf jaar een stof af die een volgende aanval moet voorkomen. Voor een oog dat nog goed kan zien, is dit een goede oplossing.

Of het immuunsysteem van een paard gaat reageren op onderdelen van de leptospiren in het oog, hangt onder meer af van haar erfelijke aanleg. Het immuunsysteem van bijvoorbeeld het Friesche Paard heeft de neiging om hier sterk op te reageren met maanblindheid (recurrent uveitis) als gevolg. In Duitsland heeft men een techniek ontwikkeld waarbij het glaslichaam (de oogbol achter de lens) als het ware gezuiverd wordt van deze leptospiren deeltjes (vacofragmentatie).

Beschadigd hoornvlies
Een beschadiging van het hoornvlies kleurt fluorescerend groen aan. (foto Delesalle en De Bruijn)

Tranend oog

Beschadiging van het hoornvlies van het oog is een vaak voorkomend probleem. Een zwiepend takje, schuren aan de benen of een voorwerp en er kan een kras op het hoornvlies komen. Wat je ziet is een paard met een knijpend en tranend oog. Knijpen en tranen is een belangrijk symptoom voor een oogprobleem. De mate waarin zegt iets over de mate van pijn en de ergheid van de beschadiging of ontsteking.

Wat echter belangrijk is, is te bedenken dat het slechts een symptoom is en geen diagnose. Net zoals hoest een symptoom voor een luchtwegaandoening is en diarree een symptoom voor een darmprobleem, is knijpen en tranen dit voor een oogprobleem. Een diagnose is nodig voor een accurate behandeling. Een oog met een aanval van maandblindheid heeft baat bij directe toediening van cortisone druppels. Echter in een oog met een hoornvliesbeschadiging wil je geen cortisone druppelen, omdat dit de genezing remt.

Beschadiging

Het aankleuren van het hoornvlies laat gauw genoeg zien of er een beschadiging is en bij herhaling kun je zien of deze kleiner wordt of geneest. Soms zit de beschadiging precies in het midden van het hoornvlies en geneest het niet. Of er komt een bacteriële infectie in, waardoor het hoornvlies ‘lek’ dreigt te raken. In die gevallen kan een operatie nodig zijn, waarbij een flap van het oogslijmvlies over het defect gehecht wordt.

Vanuit dit slijmvlies kunnen er bloedvaten in het hoornvlies groeien die de reparatie gaan ‘voeden’. Later wordt dit slijmvlies weer verwijderd.

(foto Delesalle en De Bruijn)
Conjunctivoplastie: slijmvlies is over het hoornvliesdefect gehecht om genezing te bevorderen. (foto Delesalle en De Bruijn)

Kleine haartjes

Andere redenen voor beschadiging van het hoornvlies, anders dan trauma van buitenaf, zijn een naar binnen krullend ooglid bij jonge veulentjes of haargroei aan de binnenzijde van het ooglid. We noemen het distichiasis. Er zitten kleine haartjes op de ooglidrand die steeds het hoornvlies raken. Dit geeft irritatie of zelfs een beschadiging. Met behulp van een laser branden we de haarzakjes van deze haartjes weg.

Een heel enkele keer heeft hetzelfde paard keer op keer een hoornvliesbeschadiging. Het kan zijn dat er irritatie/pijn van binnen in het oog (maanblindheid) ervoor zorgt dat het paard gaat schuren en daarbij zijn oog beschadigt. Er bestaat echter een aandoening waarbij er langzaam maar zeker met episodes verval van het hoornvlies optreedt, ook wel corneadystrophie genaamd. Het begint met witte vlekken of lijnen in de binnenste lagen van het hoornvlies, die kunnen ontaarden tot uitwendige beschadigingen, die soms chirurgische reparatie nodig hebben.

Complex orgaan

Het oog is een belangrijk en complex orgaan, met vaak lastige en niet volledig begrepen aandoeningen. In de humane geneeskunde is dit al lang onderkend en daarom is oogheelkunde oftewel ophtalmologie een aparte specialisatie. Ook binnen de diergeneeskunde begint deze specialisatie vorm te krijgen.

Eerst enkele Amerikaanse dierenartsen, een Brit en nu ook gevolgd door een handvol Europeanen, hebben hun carrière gewijd aan onderzoek en behandeling van het paardenoog. Zij hebben hier boeken over geschreven en geven regelmatig lezingen en workshops waardoor de kennis van het oog van de paardenarts op een hoger niveau wordt getild. Voor u als liefhebber is het belangrijk te weten dat er voor de oogproblemen van uw oogappel wellicht meer onderzoek- en behandelmethoden zijn en in ontwikkeling zijn, dan dat uw directe omgeving denkt.

Over de auteurs

Cathérine Delesalle en Marco de Bruijn zijn dierenarts en Europees specialist inwendige ziekten. Delesalle is verbonden aan de Universiteiten van Utrecht en Gent. De Bruijn is mede-eigenaar van Dierenkliniek Wolvega.

Tekst: Marco De Bruijn en Cathérine Delesalle
Foto’s: Marco De Bruijn, Cathérine Delesalle, DigiShots
Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming van de auteurs niet toegestaan

Karin Donckers succesvol in Polen

0
Karin Donckers, (BEL), Fletcha van t Verahof - Eventing Cross Country test - Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 - Normandy, France. © Hippo Foto Team - Leanjo de Koster 30/08/14

Karin Donckers kende een succesvolle wedstrijd in het Poolse Strzegom. Met haar WK-paard Fletcha vh Verahof (v. Vigo d’Arsouilles) voldeed ze aan de verwachtingen en won ze de CCI3*-wedstrijd.

In dezelfde categorie mocht ze Lamicell Iris (v. Favoritas xx) als zevende opstellen. Daarnaast deed ze met Jalapeño (v. Chilli Morning) mee aan de CICO3* en eindigde daarin als beste Belgische combinatie op een negende plek.

Resultaten eventing 18 – 21 / 05 / 2017.
CICO3* Strzegom (POL)
1. Kai Rüder (GER) – Colani Sunrise 51,90
9. Karin Donckers – Jalapeno 71,60
 
CCI3* Strzegom (POL)
1. Karin Donckers – Fletcha van ’t Verahof 52,30
7. Karin Donckers – Lamicell Iris 75,80
 
Bron: Equibel

Foto: DigiShots

Petitie: Teveel wolven in Duitsland

0

Wolven hebben voor miljoenen euro’s aan schade aangericht in Duitsland. Bovendien pakken ze (jonge) dieren. Ook veulens worden het slachtoffer van roedels wolven. Er zijn teveel wolven en daar moet iets aan gedaan worden, vinden paardeneigenaren en dus is er een petitie gestart.

Teveel wolven

Er is een petitie opgestart om handtekeningen te verzamelen om de wolven te stoppen. De wolven werden in 1979 met uitsterven bedreigd en onder bescherming geplaatst. De wolvenpopulatie is hierdoor uit de hand gelopen. Op de website van de petitie is te lezen dat er nu 600 wilde wolven in Duitsland zijn.

De wolvenroedel grijpt ook dieren aan die beschermd zijn, zoals de kalveren van bizons. Het doden van beschermde dieren is strafbaar, dus de initiatiefnemers eisen maatregelen. Omdat de wolven het hele jaar door actief zijn, dreigt er constant gevaar.

Handtekeningen

Op de website staan foto’s van een aangevreten hond en veulen. LET OP: de beelden kunnen schokkend zijn.

De initiatiefnemers zijn de petitie vier maanden geleden gestart; er zijn inmiddels 2000 handtekeningen verzameld.

Bron: Website van de petitie

Foto: Shutterstock

België zesde in Nations Cup Compiègne

0

Het Belgische dressuurteam, bestaande uit Laurence Roos, Fanny Verliefden, Jorinde Verwimp en Jeroen Devroe is zondag als zesde geëindigd in de Nations Cup. De ruiters uit Groot Brittannië schreven de eerste wedstrijd van de competitie in het Franse Compiègne op hun naam. Het Zweedse team werd tweede, Nederland derde.

Verliefden en Indoctro v/d Steenblok verschenen zondag niet aan de start van de spécial. Dat was uiteraard te zien in de eindscore van 355.999 procent, ruim zestig procent minder dan de nummer vijf, de Verenigde Staten, dat met drie in plaats van vier ruiters naar Frankrijk was gekomen.

Ook de Franse ruiters (7e) kenden een uitvaller in de Spécial; Pauline Vanlandeghem en Liaison Ene*Hn kwamen niet in de ring.

Goede kür

Verwimp reed zondag een goede kür die goed was voor een individuele zesde plaats (74.425 procent). De proef van Devroe (72.050 procent) telde niet mee voor het teamresultaat, omdat alleen de hoogste score gold.

Patrik Kittel leverde een forse bijdrage aan de tweede plek van het Zweedse team door in de kür de hoogste score te laten noteren met Daja: 79.325 procent. De Britse Hayley Watson-Greaves werd tweede met Rubins Nite (75.325 procent).

De Nederlandse amazone Jeannette Haazen en Dabanos D’O4 reden in Compiègne de kür van hun leven. Die was goed voor 74,7 procent en een individuele derde plaats.

Spécial

De winst in de spécial ging zondag eerder op de dag naar de Brit Spencer Wilton en Super Nova II. Hij scoorde ruim vijf procent meer dan de Deense ruiter Anders Dahl die als tweede eindigde met Selten HW (73.176 procent). Adeline Cornelissen en Aqiedo werden derde met 72.882 procent.

Klik hier voor alle uitslagen van de Nations Cup.

Foto: DigiShots

Houd mooie oude paardentradities in ere

0

Er zijn oude tradities die nog altijd voorkomen in grote delen van Europa zoals het inhalen van de mei-dennenboom (ofwel mei-den). In Zuid-Limburg wordt in veel dorpen elk jaar een den geplant. Dit gebeurt vaak door de plaatselijke schutterij óf door de jonkheid (vereniging van ongehuwde mannen). Woensdag 24 mei vindt dit voor de vierde keer plaats in het Limburgse Meerssen. De Jonkheid Bartholomeus trekt dan met een lange stoet paarden en een kar met boom door het dorp.

Oogstkar en paardenwagen

De secretaris van de Jonkheid (op 7 januari 2014 opgericht), Lennart Waelen: ‘Wij waren er al snel uit dat het inhalen met paarden en een oogstkar dé manier was die het beste bij de vereniging en de gemeenschap van de gemeente paste. De ambitie die we samen hebben uitgesproken is om binnen vijf jaar een volwassen vereniging neer te zetten’.
Dit initiatief ontstond tijdens de receptie van het koningspaar van de plaatselijke schutterij St. Remigius. Gekscherend werd een cadeau aangeboden door de ‘Jonkheid van Meerssen’. Iets wat uiteindelijk resulteerde in een oprichtingsvergadering met zeventien mannen. De grote vraag was natuurlijk, hoe een en ander verder vormgeven zou worden.

Per fiets

‘Het opzetten van een dergelijk nieuw evenement en vereniging doe je natuurlijk niet zomaar. Als vereniging heb je leden nodig. Daarnaast nog een kar, paarden, materialen, statuten, een logo en zo kan ik nog wel even doorgaan. Met een kleine groep hebben we hier drie maanden de schouders onder gezet. De allereerste activiteit was het kopen van onze eigen dennenkar. Met twaalf van de tot dan toe zeventien leden zijn we per fiets naar Voeren (België) vertrokken om onze eigen dennekar te gaan halen. Het was een koopje, waar zo’n beetje alles aan gerestaureerd moest worden. Dat maakte niet uit want we hadden dé kar én een gezellige dag’, vervolgt Waelen.

(Trek)paardenmei den 2

De volgende uitdaging, en misschien nog wel de belangrijkste, was het vinden van paardeneigenaren die bereid waren om te helpen met het wegwijs maken binnen de wereld van de (trek)paarden de traditie van het inhalen van de mei-den. Uiteindelijk was er een lid van Stichting Limburgs Trekpaard die enthousiast werd van het project en met kennis en vooral liefde voor de paarden van A tot Z heeft geholpen. Hoe een dergelijke kar kan worden getrokken, de paarden en wat hier allemaal bij komt kijken is heel wat. Veel oefenen, de juiste materialen, de versiering, het inspannen, de begeleiding en het netwerk binnen de paardenwereld.
Waelen vervolgt: ‘Ambitieus als we waren, legden we de lat meteen hoog met zestien paarden in ons eerste jaar. Met hulp van andere jonkheden uit Margraten en Mheer beschikten we over voldoende materiaal om ons doel te bewerkstelligen. Een geweldige ervaring die bij velen de liefde voor paarden en met name trekpaarden heeft aangewakkerd. Maandelijks zijn leden terug te vinden bij hobbystoeterij de Brommelenberg in Wijnandsrade, waar we mogen oefenen/verzorgen of toertochten kunnen maken. De eigenaar Jos van Geffen heeft ons vanaf het eerste jaar goed geholpen.’

Een prachtig aanzicht

Jaarlijks halen ze de mei-den nu in met minimaal 20 paarden (Friezen, Haflingers, Tinkers, Belgische trekpaarden). Allemaal voorzien van eigen gemaakte versierde kransen en kettingen. Een prachtig aanzicht! ‘Ook van de paardeneigenaren horen we jaarlijks dat ze het fantastisch vinden om dit mee te maken. Voor sommigen is het nieuw, anderen zijn ermee bekend van dorpen in het heuvelland zoals Banholt, Mheer, Noorbeek waar ook dit jaar weer deze traditie in ere wordt gehouden. Toch blijft het in ieder dorp een andere beleving.
‘Het mogen lenen van de paarden is echter niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Ieder jaar krijgen we nieuwe contacten of vallen er weg. Zo zijn we dit jaar nog altijd opzoek naar een aantal paardeneigenaren met een (trek)paard die interesse hebben om ons te helpen en op die manier ook het mei-den inhalen mee te maken. Voor geïnteresseerden of meer informatie kan contact worden opgenomen via jhbm2014@gmail.com’, aldus Waelen.

Meifeest

Ook dit jaar zal de mei-den weer de dag voor Hemelvaart, woensdag 24 mei, worden ingehaald. Het kappen van de boom vindt plaats de avond van tevoren. Dit gebeurt in Vijlen. Na het kappen wordt de den, die meestal tussen de 24 en 30 meter lang is, uit het bos getrokken. De jonkheid blijft dan aan de rand van het bos slapen (waken). Vervolgens wordt de den naar Schimmert vervoerd alwaar om 15.00 uur de stoet start op het Oranjeplein. Na een tocht van vier uur, arriveren ze dan op de Markt in Meerssen. Vervolgens is er een ereronde van de paarden en de overdracht van de mei-den. Als afsluiting is er een gratis toegankelijk ‘Meifeest’ opgeluisterd door een bekende muziekband.

Deze mooie tradities, die over de hele wereld plaatsvinden, geven de eeuwenoude, onlosmakelijke band weer tussen mens en paard. Het is goed om deze in ere te houden!

Bron: Hoefslag
Foto: Jonkheid Meerssen

Hoefslag abonnementen

Kwaliteit vijfjarigen Stal Hendrix-competitie opvallend

0

Gisteren vormde Equestrian Centre de Peelbergen het decor van de tweede wedstrijd van de Stal Hendrix-competitie. Tijdens de eerste wedstrijd wisten de vierjarigen enorm te imponeren, nu was vooral de kwaliteit bij de vijfjarigen opvallend. Irmette Balia PJ (v.Don Diablo HX) met Nicole Mestrom en Hatzidee PR (v.Spartacus) onder Kimberley Winsingh behaalden de hoogste scores.

Duitse juryleden Dieter Feltens en Achim Lennaerts waren goed te spreken over de algemene kwaliteit van de paarden en de manier van voorstellen. ‘De accommodatie van De Peelbergen is ideaal, hoewel er mede door de weersomstandigheden genoeg te zien was voor de paarden. Dat speelde een aantal vierjarigen parten maar over het algemeen lieten de paarden zich hier goed zien en rijden. We hebben een heel stel opvallende paarden gezien’, vertelt Achim Lennaerts, die al jarenlang paarden beoordeelt in deze competitie.

Irmette Balia PJ

In dezelfde arena als waar Irmette Balia PJ (Don Diablo HX x Ustinov) vorig jaar de kampioenstitel op de Centrale Keuring van Limburg verdiende, zegevierde deze talentvolle merrie nu onder het zadel van Nicole Mestrom. Bij de vierjarigen kreeg deze merrie van Stal Hendrix de hoogste punten, namelijk een 8,6 voor het springen en een 8 voor de wijze van gaan in het parcours. Afgelopen augustus werd deze charmante merrie uitgeroepen tot reservekampioen op de Nationale Merriekeuring en ook onder het zadel lijkt ze zich te gaan onderscheiden. ‘Deze merrie werd fantastisch voorgesteld door de amazone en blinkt uit met haar atletische vermogen en goede techniek. In galop kan ze al goed schakelen en ze toont zich zeer elastisch’, lichtte de jury toe. De KWPN-goedgekeurde hengst It’s A Dream (Toulon x Indoctro) van Herman Jacobs en Egbert Schep pakte onder Jeroen Scheepers de tweede positie. Deze bloedgemaakte hengst verdiende een 8,2 voor het springen, naast een 8 voor de rijderij. ‘Eveneens een zeer getalenteerd paard die met veel vermogen en een goede techniek springt. Hij maakt de sprong telkens heel goed af en beschikt over veel potentie.’ Op kleine afstand volgde Iris (Starpower x Larino) onder Tim van den Oetelaar als derde. Met een 8,2 en een 7,9 kon ook zij rekenen op een goede beoordeling. Met haar goede lichaamsgebruik en sprongafloop maakte ze een overtuigende indruk.

Hatzidee PR

Hatzidee PR (Spartacus x Indoctro) van Rob Hatzmann en Petra Klapdoor behaalde de hoogste dagscore. Onder Kimberley Winsingh voerde hij dankzij een 9 voor het springen en een 8,4 voor de wijze van gaan in het parcours een sterke groep vijfjarigen aan. ‘De kwaliteit bij de vijfjarigen was echt opvallend en we kunnen ook de ruiters een compliment maken voor de manier van voorstellen. Daar een heel mooi voorbeeld van is de goed rijdbare winnaar Hatzidee PR, die met veel vermogen, overzicht en techniek springt. De manier waarop hij de sprong afmaakt is bovendien zeer goed”, is Lennaerts enthousiast. Nog eens vijftien paarden kregen een acht of hoger voor het springen. Met een 8,6 en een 8,5 toonde Nicolo (Namelus R x Lancer II) van Stal Hendrix zich onder Pieter Keunen een goede tweede. “Ons viel vandaag echt op hoe goed de meeste paarden de sprong achter konden afmaken, dat kan ook zeker gesteld worden van Nicolo. Verder springt hij met veel macht en een goed lichaamsgebruik, en laat hij zich heel goed rijden.” Onder gelegenheidsruiter Leopold van Asten sprong VDL Groep Hutch (Numero Uno x Corofino I) naar de derde plaats, dankzij een 8,6 en een 8,4. Opnieuw een paard dat lijkt over veel vermogen te beschikken, en met veel overzicht door het parcours springt.

Selectiewedstrijden

De KWPN-Limburg Stal Hendrix-competitie vervolgt over twee weken in Meerlo (2 juni). Op 14 juni in Reuver is de laatste selectiewedstrijd, waarna bekend wordt welke 30 paarden per leeftijdsklasse mogen deelnemen aan de finale op 8 juli bij De Peelbergen. De resultaten van de beste drie selectiewedstrijden tellen daarvoor mee. Kijk voor meer informatie, startlijsten en uitslagen op www.stalhendrix.nl.

Bron: persbericht

Hoefslag abonnementen

Problemen met het gebit bij oudere paarden

0

Oudere paarden krijgen vaak gebitsklachten. Tanden en kiezen groeien langzaam vanuit de tandkas naar buiten, de mond in, waar ze afslijten. De tanden en kiezen raken dus geleidelijk ‘op’. Hieronder kort een aantal gebitsproblemen bij het oudere paard.

Symptoom: Afwijkend eetgedrag

Gebitsproblemen kunnen opvallen door afwijkend eetgedrag of bijvoorbeeld bij het werken met een bit. Paarden passen zich meestal goed aan aan hun ongemak, waardoor gebitsproblemen vaak pas laat worden opgemerkt. Wanneer de klachten ernstiger worden zullen zij langzamer gaan kauwen, meer gaan knoeien met hun voer en proppen maken van het ruwvoer.

Lange vezels en hele granen in de mest kunnen duiden op problemen met het vermalen van voedsel. Omdat paarden met gebitsklachten minder eten en slecht vermalen voedsel niet goed kan worden verteerd zullen zij vermageren. Let wel op; vermagering kan uiteraard ook andere oorzaken hebben, zoals een worminfectie of PPID.

Aandoeningen

Bij oudere paarden zijn afwijkingen aan de snijtanden snel zichtbaar; er kunnen tanden missen of tanden kunnen te lang zijn doorgegroeid, afwijkend zijn afgesleten of niet goed in de mond staan. Ook kan er sprake zijn van ruimten tussen de snijtanden (diastasen), die tot problemen kunnen leiden. Diastasen bij de snijtanden geven over het algemeen minder problemen dan bij de kiezen, omdat ze door de eigenaar zelf schoon te houden zijn. Bij oudere paarden komt ook EOTRH vaak voor; een aandoening die kan leiden tot pijnklachten en het verlies van tanden en kiezen.

Tandsteen

Hoewel er met name in de onderkaak veel tandsteenvorming kan zijn op de ruinen- en hengstentanden en het tandvlees ontstoken kan zijn, komen hier niet vaak afwijkingen aan voor.

Ongelijke slijtage

Oudere paarden kunnen, net als jongere paarden, een schaar- golf- of trapgebit ontwikkelen door ongelijke slijtage van de kiezen. Daarnaast krijgen oudere paarden vaak problemen door diastasen, waarin voer vast kan komen te zitten wat weer kan leiden tot ontstekingen en uiteindelijk tot het verlies van elementen. Te lange kiezen moeten in lengte worden teruggebracht. Wanneer de kies veel langer is dan de andere elementen vergt dit meerdere behandelingen.

Bij het afslijten van de kiezen worden deze steeds gladder. Bij behandeling van de kiezen van geriatrische paarden is het dan ook van belang zoveel mogelijk van het maaloppervlak te behouden. Losse en pijnlijke kiezen zullen wel verwijderd moeten worden. Wanneer de kiezen te glad zijn zal een paard aangepast voedsel moeten krijgen, zoals gehakseld hooi of luzerne en/of senioren slobber.

Regelmatige gebitscontrole

Het is raadzaam om het gebit van een geriatrisch paard twee keer per jaar te laten controleren op aantasting, ontstekingen en onjuiste afslijting. Door tijdige signalering en behandeling blijft het gebit langer functioneel.

Bron: Hoefslag

Foto: Shutterstock

 

Zwitsers onderzoek: geen paarden met hoefijzers in kudde

0
Kudde Jaarlingen
Kudde jaarlingen

Er kan weleens wat gebeuren met een kudde paarden op de wei, er wordt wel eens een trap uitgedeeld. Veel stallen willen dan ook niet dat er paarden met hoefijzers in de kudde lopen.

Risico’s

Uit recent Zwitsers onderzoek blijkt dat een schop van een paard met metalen hoefijzers een veel groter risico lopen op breuken bij andere paarden dan een trap van een paard met kunststof hoefijzers. Het risico is een stuk kleiner als het paard helemaal geen hoefijzers heeft.

Blote voeten zijn goed

‘Trappen door paarden met hoefijzers is overduidelijk gevaarlijker dan trappen door paarden zonder hoefijzers. Dus de paarden in de kuddes op de wei zijn het beste af zonder hoefijzers’, aldus Michelle Jackson, onderzoeker bij de universiteit van Zurich. ‘Het managen van een kudde met behulp van gedragsaanwijzingen en het aantrekken van een gedragsspecialist kan ook helpen bij het verminderen van blessures in een kudde, met of zonder hoefijzers’, voegt Jackson toe.

Bot breken

Tijdens het onderzoek heeft Jackson het effect van trappen op de botten van het paardenbeen onderzocht. Ze hebben 32 botten net boven de knie genomen en 32 botten net boven de enkel van dode paarden met een gezond skeletsysteem. De botten kregen automatische trappen van een machine die een paardenhoef moest voorstellen. De machine kon met vier verschillende materialen trappen geven, aluminium, staal, kunststof en een blote hoef. De trappen werden met acht meter per seconde gegeven, zo hard trapt een paard doorgaans. Als het bot niet brak, werd er nog een trap gegeven van dertien meter per seconde.

Uitkomst

Schade aan de botten bij acht meter per seconde:
– 81% van de gevallen met aluminium
– 75% van de gevallen met staal
– 0% van de gevallen met kunststof en blote voeten

Schade aan de botten bij dertien meter per seconde:
– 25% van de gevallen met kunststof
– 12,5% van de gevallen met blote voeten

Het beste is dus om paarden de wei op te sturen zonder hoefijzers. Sommige paarden doen het niet goed zonder hoefijzers, dan zijn kunststof hoefijzers een goede optie. Minder risico op beenbreuken en toch iets onder hun voeten. Onderzoeker Jackson gaat nog meer onderzoeken naar het effect van schade aan de botten met trappen van kunststof hoefijzers.

Bron: Thehorse.com
Foto: Digishots

Hoefslag abonnementen

Paard koploper in wielerwedstrijd

0

Deelnemers aan een wielerwedstrijd in Ierland zijn zich afgelopen weekend een hoedje geschrokken. De renners hadden de vaart erin en ineens was er een nieuwe koploper. Een schimmel schoot de weg op galoppeerde voor de renners uit.

Het grootste paard ooit

Een cameraman filmde het incident. ’Ik ging voor het peloton uit en filmde vanuit een auto toen het paard er vandoor ging. Het paard was ontzettend groot, het grootste paard dat ik ooit in mijn leven heb gezien.’

In shock

Voordat het paard voor het peloton de weg op sprong, galoppeerde het eerst in de wei een eind met de renners mee. ‘Hij sprong niet één hindernis, maar wel twee of drie, voor hij met de wedstrijd besloot mee te doen. We waren allemaal in shock. Het is niet iets dat je dagelijks meemaakt.’

Uiteindelijk kon de organisatie de schimmel opsluiten in een aangrenzend weiland en kon de wedstrijd op een normale wijze verder.

Bekijk hier de video.

Bron: Pferderevue
Foto: video still

Hoefslag abonnementen